Tab. 
XXVI. 
Fig. ii. 
BIBLIA 
Conftimeram heïc pedem figere : verum 
quandoquidem, obfervationes meas revolvens, 
nonnulla adhuc, hifioriam Apum fpe&antia, in 
iis reperi, prius haec libet exponere. Brevi¬ 
ter itaque hifioriam Lupi Alvearium exhibebo. 
Eft Lupus Infeótum , quod, cum in Apum Al¬ 
vearia pervenit, veluti perniciofa horum pellis 
confiderari debet; quoniam Ceram iis conten¬ 
tam plane confumit atque exedit. Animalcu- 
lum igitur, quod Apum Cultoribus proprie Lu¬ 
pus audit, Vermiculus efi, minori Erucae 
*• quoad formam fimilis a , cujus corpus, Capite 
atque pofirema Caudae incifura annulari fimul 
computatis, in quatuordecim divifiones inter- 
fiinguitur. Praeterea corpus hujusce Erucae 
utrinque novem monftrat Puncta Refpirato- 
ria , quorum prima & ultima ( quod quidem 
huicce Vermiculo peculiariter datum invenio) 
altero tanto majora funt , quam reliqua iis 
interpofita. Filtulae pulmonales albidae per 
corpus transparent. Caeterum Vermiculi hu¬ 
jus corpus glabrum efi, nec nifi rarius difper- 
fis pilis, exiguis, tenuibus, oblongis, oblitum. 
Cum is fefe contrahit , regulares in ejus cute 
rugae albicantes enafcuntur. In Capite cer¬ 
nuntur Oculi, Dentes, Labium unicum, non¬ 
nullae Setae articulatae , & Papilla necui infer- 
viens. Colore hic Vermiculus gaudet carneo: 
nifi quando color vi transparentium contento¬ 
rum nonnihil immutatur. Movet autem fefe 
eodem, quo reliquae Erucae, modo, & quan¬ 
doque aequali celeritate retrorfum ac pror- 
fum reptat: quem in finem fedecim ipfi Pe¬ 
des dati funt; fex nimirum antici, o£to medii, 
binique pofiici. Pedes antici acutis infirudli 
funt Unguiculis: medii vero & pofiici infignem 
Unguium numerum in extrema Plantae fuae 
circumferentia collocatum ofiendunt. Nafcrtur 
ifte Vermiculus ex miniuiffimo quodam Ovulo, 
l. oblongo, quod a fubgrifeoPapilione b, Tineae 
formam prae fe ferente, in Ceram live Favos 
deponitur. Efi autem , qui ex hoc Ovulo pro- 
a. venit, Favis perniciofiffimus Vermis#: neque 
enim folummodo eos corrodit, quia Cera ve- 
fcitur; quod quidem ipfi cum Vermibus Bom- 
byliorum commune efle exifiimo : imo vero 
cellulas etiam cereas, quacunque tranfit, mor¬ 
dendo pervias reddit rotundis foraminibus j ut 
hinc unicus nonnunquam Vermis quinquaginta 
aut fexaginta ejusmodi cellulas fimul perfringat 
atque deilriiat. Porro maxime animadverten¬ 
dum efi , quod Vermis hic femper , quaqua 
cc. permeat, textum cavum atque tubulatum cc 
fa- 
NATURAE. 3 2i 
Alhier had ik nu voorgenoomep te eyndigen, 
dan alfoo ik myng obfervatkn overjiende, eenige 
faaien, de hiftorie der Byen. nog rakende, aldaar 
vinde, foo fal ik die nog eerjlelyk voorftellen. En 
verhalen dan alfoo kortelyk de Hiftorie van de Wolf, 
dat een Infett is , het welke het Wafch in de Kor¬ 
ven der Byen geheel verteert ende opeet ,foo dat het 
als een fnoode pejl in de Korven , daar het inkomt , 
is. Het Dierken, dat dan eygentlyk de Wolf van 
de Byenhouders genoemt wort, is een Wurmken, 
van fatfoen als een Meen Rupsken a , fyndefyn li¬ 
chaam, foo met het Hooft als de laatjle ringwyfe in¬ 
kerving van de Jlaart, in veertien verdeelingen on- 
derfcheiden. Aan merfyden van het lichaam van 
dit Rupsken Jiet men negen Ademhalende jlippen, 
waar van ik in deefe Wurm particulier vinde , dat 
de laatjle ende de eerfte Stippen eens foo groot als 
de andere fyn , die tuffen beiden Jlaan;de Longpy- 
pen fiet men wit door ’t lichaam heen fchynen. Vor- 
dersis het lichaam van deefe Wurmglat , dan hier 
ende daar met verfpreide , dunne en langwerpige 
Haayrkens bef et. Wanneer h Jig J'amentrekt, ko¬ 
men daar gereguleerde witte rimpels op fyn vel. In 
’t Hooft fyn de O o gen, de Tanden , een Lip , ee¬ 
nige gearticuleerde Borftels , met dan een Spin-tepel 
pelken tefien. De couleur van dit Wurmken is lof¬ 
ver wig , ten fy de couleur wat verandert van we¬ 
gen de doorfchynende inbond. Syn beweeging is op 
de wyfe van de andere Rupfen , fomtyts gaat hy 
foo vaardig voorwaarts als agterwaarts uyt , en 
dat door middel van 1 6 voeten , dde hy van voren 
fes , in ’t midden agt , en agter aan twee heeft. 
De voorfte Voeten fyn met fpitfc Nagelkens voor- 
fien, de middeljle ende agterjle hebben een groot 
getal Nagelen in de uyterjle ronte van haar Voet 
geplaatjl. Dit Wurmken neemt fyn oorfpronk uyt 
een feer Meen ende langwerpig Eyken , het welk 
een grysagtige Kapel b, van fatf oen als een Motte, 
in het Wafch of Honingraat komt te fetten. De 
gefeyde Wmn , die uyt dit Ey voortkomt a, is feer 
fchadelyk in het Honingraat , want het dat niet 
alleen verbriefelt , om dat het daar by leeft ,gelyk ik 
oordeel dat de Wurmen der Hoorntorens ook van 
haar Wafch keven-, maar hy byt over al , daar 
het pajfeert , ronde gaaien in de Huyskens van het 
Wafch, foo dat fomtyts een Wurm wel een vyftig 
°f fiftig lakens te gelyk doorbreekt ende bederft . 
Dan dat feer aanmerkelyk is , is, dat over af waar 
het pajfeert , het een hol ende p pagtig fpint- 
Jel c c maakt, waar door het als door gegrcive loop - 
Q.q qq qq 2 gm- 
