BIBLIA NATURAE, 
531 
Ovo prodeat, enutriatur , atque in Apem ac- 
crefcat ; is fane filum inveniet , cujus du- 
6 lu facile ex illo infinitarum fabularum, phan- 
tafmatum & tenebrarum , quae , nodi inftar 
Gordii , inter fe mutuo implexa , nativam hi- 
floriae Apum pulchritudinem hadtenus obvol¬ 
verunt atque fepelierunt, Labyrintho femet ex¬ 
pedire valebit. Nec profecto quidpiam inter- 
eft , quod, deleta ifthac opinione, plurima fi- 
mul corruant dogmata moralia , inde dedu- 
£ta: reflant enim fatis multae adhuc obferva- 
tiones, folido innixae fundamento, quae flabi¬ 
liora nobis morum praecepta fuppeditant. Uni¬ 
cus fane fuffecerit amor mutuus, atque amica- 
bilis illa cohabitatio, quae in Apum republica, 
tanquam fub Chriftiana bonorum communione, 
fceptra tenent, atque univerfali quadam indu- 
ftria continuo magis augentur, nunquam dimi¬ 
nuuntur. Amor ifle, communio , atque feduli- 
tas, totam hancce rempublicam aftuofam red¬ 
dunt, gubernant, fuftentant, & veluti ani¬ 
mant. Nonne autem exemplum iflhoc faluta- 
ris dodtrinae quam pleniffimum efl, atque di- 
gniffimum quod imitemur ? Imo vero , fi pri¬ 
maevas contemplamur conftitutiones, Chrifti- 
Colis incumbit fimili inter fe ratione vivere. 
An longum fit an breve, quod Apibus a Na¬ 
tura datum efl, vitae fpatium , determinare 
quam difficillimum efl: fateor ego faltem, cer¬ 
ta mihi in hanc rem experimenta haftenus ne¬ 
quaquam fuppetere. Nonnulli Apum Cultores 
pro certo flatuunt, quod Apes vulgares non- 
nifi anni unius fpatio vivant.; a qua equidem 
opinione non fum alienus j quamvis ea certis 
hucusque indiciis nondum comprobata fit. Si 
quis omnes, quae in Alveari quodam fpatio u- 
nius anni moriuntur, Apes colligeret; is mor¬ 
tuarum omnium fimul fumtarum numerum ae¬ 
que magnum effiet inventurus, ac earum, quae 
etiamnum vivae in Alveari fuperfunt. Praefer- 
tim vero autumnalibus atque hyemalibus men- 
fibus, quando non adeo evolant Apes , nec 
mortuarum cadavera ex Alveari exportant , 
confpici maxime pote A, quantus earum nume¬ 
rus defpondeat: tum enim aliquot mortuarum 
Apum manipuli in Alvearis fundo jacentes ob- 
fervantur. Hifce fi praeterea addideris eas 
omnes, quae evolarunt, nec revertuntur, aut 
quae in campis occidunt, fuffocatae imbribus, 
gelu conftriftae, ab Hirundinibus atque Libel¬ 
lis devoratae , inter arborum folia ventis agi¬ 
tata conquaffatae, aut Araneorum telis hinc in¬ 
de impeditae; facile efl conjicere, totum ea¬ 
rum, 
van Gordius vaji in een gejlrengelt fyn., te raa- 
ken , en waar in de mtuurelyke fchoonheid van de 
hiftorie der Byen tot nog toe in opgewonden en 
gebonden is geweefl. En hoewel de meejie morate 
leringen,die men daar uyt getrokken heeft , te gron¬ 
de vallen, daar fyn fondanïentele obfervatien ge¬ 
noeg van my voorgeftelt, die ons vajier zeedekfen 
kunnen geeven, al was het niet als de liefde en de 
minnelyke byeenwooning alleen , die daar als in 
Chriftelyke gemeenfchap van goederen op den throon 
fit, dewelke door een algemeenc neerjligheid, ge- 
daurig vermeerdert en niet vermindert worden : 
en door welke liefde , gemeenfchap en neerjlig¬ 
heid de ganfche regeering beweegt , bejliert, on¬ 
derhouden, en als befielt wort: dat feeker geheel 
leerfaam ende ook navolgelyk is, of ten minjle on¬ 
der de Chriftenen , volgens de aldereerfie injlel- 
ling , behoort te weefen. 
Een groote fwarigheid ontjlaat 'er, om het lang 
of kort keven der Byen te bepaalen, daar ik beken 
nog geen regte ondervinding van te hebben, Eenige 
Byenhouders ftellen voor vaft, dat de gemeene 
Byen niet als een Jaar fouden keven ; van het welk 
gevoelen ik niet vreemt ben , hoewel men dat foo 
cygentlyk niet kan weeten. Soo men al de Byen 
vergaderden , die in een jaar binnen een Korf 
kwamen te flerven , men fou al foo groot een getal 
hebben , als de menigte is, die men levendig in 
de Korf telt. Hoe f eer de Byen weg flerven, dat 
Jiet men in de Herfft en Wintermaanden, wanneer 
fy foo fieer niet uytvliegen , nog ook haart dooden 
buyten de Korf draagen, op welken tyt men eenige 
handen met doode Byen onder in de Korven fiet leg¬ 
gen, Waar by als men nog aanmerkt alle die 
Byen die uytvliegen , en die niet wederkomen , of 
die in ’t velt flerven , door de reegèn vergaan, van 
de kou bevriefen * en van de Swahiwen en de Puy- 
Jlebyters opgegeten worden , als ook die van het 
fiaan, tujjchen de bladeren der hoornen , in win¬ 
derig weer flerven, en in het Spinrag hier en 
daar blyvèn hangen: foo kan men ligt befluyten , 
dat het ganfche getal, die in een jaar flerven en 
verloren gaan, veel grooter felfs is , ah de menig¬ 
te der Byen , die in de Korf felfs overblyft. Men 
fiet ook, dat de Byen in de Herfjh maanden afgcflaa- 
Tt tt ct gj 
