Tab. 
XXXIII. 
No. VI. 
aa. 
l.cc. 
Fig. I. 
£62 J O ANNIS S W 1 
fturni membra oflendit. Eft tamen ifta reprae- 
fencatio in Chryfallide paullo obfcurior, quam 
in Nympha : haec enim , uti antea fuo loco 
prolixe demonflratuiu eft , artus Animalculi , 
exuviis pofitis inde prodituri, quam clarilüme 
oculis exponit. Interim quia Chryfallis omnia 
Animalculi futuri membra pariter videnda ex¬ 
hibet, atque idipfum, quod repraefentat, A- 
nimalculum revera eft; ideo deinceps membra 
ifthaec in hacce Chryfallide pariter confpieien- 
da dabo : cui fcopo Icon quarta & quinta in- 
ferviet. 
VI. Denique eandem hanc Erucam reprae- 
fcnto, uti in Chryfallidem primo mutata , po- 
ftremis deinde exuviis fuis depofitis, tandem 
in Papilionem Nodlurnum Marem abiit. Hanc 
formam ubi femel indepta funt haec Animalcu- 
la, deinceps nunquam amplius crefcunt aut 
mutantur ; fed foli tantummodo generationi in¬ 
cumbunt : prout ih fequentium figurarum ex¬ 
plicationibus paullo manifetlius exponam. In¬ 
terea hoc in Mafculo elegantia, quibus is gau¬ 
det, Cornicula aa, Corpufculum tenue & pu¬ 
tillum quatuorque Alas ce, quibus Foemella 
ejus detiituta eft, exhibeo. 
Fig. I 
Primum Ovum Papilionis Nodiurni, de quo 
agimus , magnitudine auóla heic repraelenta- 
tur. Purpureus in eo annuitis, foveae nonnul¬ 
lae, atque inaequalitates, depidta cernuntur, 
quibus id ab aliis Ovis omnibus fefe notabiliter 
diftinguit. Praeterea in medio etiam nonnihil 
finuatum eil hoc Ovum: quo fit, ut ibi loci 
velut perforatum & patulum appareat, quando 
abfque microfcopio confpicitur. 
Fig. Ih 
Idem Ovum nunc exhibeo, prout in duas par¬ 
tes diffra&um, atque ab incola fuo dereliftum 
efi. Quum enim id, haud aliter ac Ovum Gal¬ 
linaceum , duro conftet Cortice; hinc minime 
in unum convolvitur, auttanquam membrana¬ 
ceum integumentum, ab lirabitur; ut in For¬ 
micarum & Apum Ovis fieri folet: imo vero 
ab Eruca, quam inveftit, dentatae inftar te- 
ftae divellitur,divulfumque deferitur. Attamen 
haud omnibus hifce Ovis ille fiffionis modus 
communis ell: proüt enim Corticis durities five 
renixus major minörve ell j ita etiam Teftae 
dereli&ae magis minusve a defcrip.a forma re¬ 
cedunt. Quocirca confpicere hinc datur, quam 
variis modis Infefta primas fuas pelliculas five 
tunicas exuant atque relinquant: quod quidem 
plurimis Ipeciminibus facile comprobari poflet. 
Fig. 
MMERD AMMII 
’t g sen File de leedematen van een toekomende 
NagtJnpel vertoont : dan wat duyflerder als een 
dop doet, die de leeden van het Dier , dat daar uyt 
fal vervellen, feenemaal klaar vertoont , als hier 
vooren op fyn plaats omfiandig is aangeweefen. 
Egter , alfoo de Gulde Pop alle de leeden van het 
toekomende Dierken meede vertoont , en dat het, 
het Dierken felve is, dat het vertoont, foo fal ik 
defelve leeden vervolgens meede in defe Gulde Pop 
aanwyfen , ’t geen ik in de vierde en vyfde figuur 
doen Jak 
'VI. Eyndelyk vertoon ik nu het af geheelde Rups- 
ken , foo als het ten laatjlen tot een Mannetjes 
Nagtkapel vergroeyt is; naa dat het tot een Gulde 
Pop eerjlelyk vergroeyt was geworden, en voorts 
fyn laatjle hiiyt heeft afgelegt. Naa welke tyt 
dej'e beeskens dan noit meer aanwajfen nog veran¬ 
deren , maar haar alleen tot de voortteeling begee- 
ven. Dat ik nu in de verklaring der volgende fi- 
guuren wat nader fal uytleggen. Ondertufjchen 
jbo vertoon ik indit Manneken jyne cierlyke hoorn - 
kens, a a fyn dun ende kleen lichaam b, en voorts fy- 
nevier vleugelen cc , waar van het FVyfken berooft 
is, 
Fig. I. 
Eerjlelyk foo wort het Ey van de tegenswoordi - 
ge Nagtkapellekens hier in het groot vertoont, waai 
op men een purper ringeken , eenige hollig - en on- 
effentheeden afg ebecltjïet; waar door het van alle an¬ 
dere Eyerkens merkelyk onderfcheycm wort. Van geïy- 
ken foo is ook dit Eyerke , in het midden wat inge- 
bogen, waar door het fig in fyn natuurelyke groot¬ 
te vertoont, als of het op die plaats doorhoort ende 
open was. 
Fig. II. 
Dit Ey wort vervolgens afgeheelt, hoe het aan 
twee fiukken is opengebrooken en afgeleyt: want 
alfoo het even als de fchaal van een Hoender ey, 
uyt een harde Schaal befiaat, foo wort het niet in 
een gerolt, nog als een vliefig dekfel afgefiroopt,gelyk 
de Eyeren der Mieren ende Honingbyen gebeurt: 
maar het wordvan het Rupsken, dat het hekleet , als 
een tandige potfeherf van een gefcheurt , en foo ver¬ 
haten. Egter foo is deefe manier van openfplyting, 
niet ordinair aan alle deefe Eyerkens , want naa 
dat de tegenjlant of hardigheid van de Schaal ?neer 
of minder is;foo wyken defe verlaate Schaaien , ook 
meer of minder van de af geheelde gedaante af. Soo 
dat men hier uyt fien kan , wat onderfcheyt dat daar 
is, tujfchen het verlaten en affiroopen van de eet- 
Jle huyskens of vlieskens der Infecten , daar menfeer 
veele voorbeelden van Jou kunnen hybrengen. 
