BIBLIA NATURAE. 
Quo quidem probe adnotato, facile eft intel- 
ligere, quamobrem multi Papiliones deformes 
nafcantur : quando nimirum eorum membra , 
fub mutationis periodo, haud probe in unum 
compadta fuerunt : prout frequenter accidit. 
Imo plus vice fimplici videre mihi contigit, eos 
ob hunc defeftum exarefa&os interiiife. Id 
ipfum vero arte, & certa quadam encheirefi, 
quoque effici poteft ■, ut Papiliones deformati 
in lucem proveniant. Praeterea etiam admo¬ 
dum facili opera omnes Chryfallidum artus de- 
glucinare valeo. Naturaliter tamen iflhaec mem¬ 
bra in Chryfallidibus fefe nunquam amplius, 
ne eo quidem tempore , quo cute fua exuun¬ 
tur, recludunt: exuviae enim inde deponen¬ 
dae haud unquam pluribus, nili tribus quatuor- 
ve locis, filiae dehifcunt; quandoquidem in¬ 
venientium harumce pellicularum latera tenuio¬ 
ra quam minimo motu tunc facillime ulterius 
perfringuntur: ut ideo opus non fitniembrafin- 
gula fuis e locis dimovere. 
At quoniam horam Naturae arcanorum Inda¬ 
gatores id nequaquam animadverterunt j inde 
crediderim faótum efle, ut hac infcitia fedu- 
£ti fibi imaginati fuerint, quod Aureliae cutis 
continuata partium inter fe unitarum textura 
confiet. Qiiapropter etiam Infectum in ea, 
quam finxerant , uniformi £ƒ indivifd cute Ji- 
mili modo haerere autumarunt , quo pullus in¬ 
tra indivifam fuam tefiam delitefcit. Quod 
tamen ab omni veritate profedlo quam alienis- 
fimum eft: lingula enim membra Chryfallidis, 
haud minus ac Nymphae membra , fuo quod¬ 
libet proprio integumento figillatim veftiuntur. 
Atque hoc vel magis quoque, & fine ulla con- 
troverfia, inde patefcit; quia membra ifta una 
cum cute, qua ambiuntur, penitus perfeélain 
ipfis Vermiculis & Erucis reperiuntur , ibique 
jam evolvi poflunt: ut hinc revera alteram In- 
feftum heic intus in altero detur: quemadmo¬ 
dum poftea defcribam , atque abfolute 'evin¬ 
cam. 
Ulterius & hoc perquam notabile eft in hisce, 
de quibus nunc agimus, Aureliis , quod vel 
ipfi etiam Erucae pili exuvias ponant, atque 
in Chryfallide deinceps confpiciantur. Unde a- 
liud rurfus invincibile nafcitur argumentum, 
apertiffime demonftrans, Aureliam haud qua¬ 
quam noviter transformatum , fed priltinum, 
cute fua duntaxat exutum , efle Animalculum. 
Quin & univerfa metamorphofis, feu potius 
partium membrorumque accretio, in hoc folo 
allice fija eft, quod membranulae vel pellicu¬ 
lae 
Dit wel aangemerkt fjknde S J bo is het makke? 
te begrypen, waarom veele Kapellen monfire -* 
booren worden , door reeden , dat haare heden b c 
verandering niet wel in een gefiooten fyn gewor¬ 
den , als meenigmaal gebeurt: en ik ook verfchsyde 
maal gejien heb , dat fe dan daar door kwamen op 
te droogen en te fierven . En dit kan men ook door 
kunfi en inventie f elfs veroorfaaken , te weten om 
de Kapellen monfireus te dóen gebooren worden. En 
meede foo valt het my heel gemakkelyk, om alle de 
heden in de Gulde Poppen te ontlymen . Dan na - 
tuurlyk foo ontfiuyten zig defe heden noit meer 
in de Gulde Poppen , J,'elf 's als fy daar de huyt van 
a fl e ëê en •’ wa ?it als dan foo Jplyt defelve noit meer^ 
als op drie a vier plaatfen oopen ; door reeden , 
dat de dunne fyden van haare bekledende huytkens , 
door de alderminfie beweeging als dan ligt door ge- 
hrooken 'worden, f onder dat het nodig is , die alle 
uyt haar plaats te doen wyken. 
Maar alfoo de Onderfoekers van defe geheyme- 
niffen der Natuur hier niet op gelet hebben , foo 
geloof ik, dat fe door dit onverfiant misleyt geweefi 
fynde , zig hebben ingebeelt: dat de huyt van 
een Gulde Pop uyt een continueele verknogt- 
heid van deelen fou beftaan. Waarom fy ook 
het Dierken in haar ingebeelde eenweefige of 
ongedeelde huyt, even als een kuyken in fyn 
onverdeelde Schaal, hebben gelooft te weefen. 
Het welk f eer verre , ja verre van alle waarheid af - 
wykt: want ieder lit van de Gulde Pop , foo wel als 
ie leeden van de Pop , wort particuliertyk van fyn ey- 
gen huyt bekleet. Dat te meer en ook onweder- 
'jpreekelyk blykt, alfoo men die leeden, neffens haar 
omvangende huyt, geheel volkomen in deWurm- 
kens en Rupskens bevind, en daar uyt fep ar er en 
kan, foo dat warelyk het eene Dier als binnen in 
het andere'Dier is, als ik vervolgens fal befchry- 
ven, en ten vollen verklaren. 
Het is van gelykèn fier opmerkelyk in defe te- 
genswoordigé Kapellenl dat felfs het hayr van 
het Rupsken komt te vervellen, en in de Gulde 
Pop geilen wort,” het welk nog een ander onweer- 
leggelyk b'ewys is, dat de Kapel geen nieuw her¬ 
vormt Dierken is, maar alken een oud vervelt Dier¬ 
ken. En foo is ook de ganfche vervorming, of lie¬ 
ver de aangroeying van deelen ende leedematen , 
niet anders , als dat allengskens de bekleedendï 
vlieskens of huytkens , die als foo veele gefigt ver¬ 
hinderende gardynen fyn ; allengskens maar weg- 
Ee ee ee e gd- 
