fS'é' JOANNIS SW;^ 
ita. Praeterea etiam obfcure grifeus erat Cru¬ 
rum color; praecipue circa articulationes Tho¬ 
raci proximas. Alarum pili plumulaeque pariter 
quam diftinftiffime cernebantur; at humebant 
omnes, tamque comprefie fibi mutuo incum¬ 
bebant, ut nonnifi artis ope confpici poffent 
Scilicetfimiles erantpilis Felinis, qui, pelle ali¬ 
quot diebus fub aquis demerfa , vi humoris in¬ 
hibiti inter fe mutuo conglutinantur. Alae cae- 
terum trahendo extendi fefe patiebantur, dif- 
fraftaeque fuasoftendebantFhtulas Pulmonales 
& alia vafa. Color earum accedebat grifeo, qui 
tamen nonnullibi paullo erat obfcurior. At ve¬ 
ro in Chryfallide fedecim aut feptemdecim die¬ 
rum memoratas partes omnes luis numeris ab- 
folutas & perfeótas vidi. Si quis autem fingulis 
diebus ejusmodi Anatomen imtitueretjis fane fin- 
gulariflimas, quae excogitari poliunt , coiörum 
mutationes eflet animadverfurüs: namque ex pal¬ 
lide albo & grifeo fenlim heic fit tranfitio ad obfeu- 
rum, faturate fufcum, eleganter rubrum, flavum, 
caeruleum, nidde candidum, pluresque alios co¬ 
lores. Quae quidem mutationes tam mirabili 
modo perficiuntur ; ut vix defcribi queant : 
quum miraculorum Au6lor,DEUS, regulis cogi¬ 
tatione haud adfequendis, interim firmiflimeila- 
bilitis, in Natura rerum eas producat. 
ANATOME CHRYSALLIDIS fedecim aut 
feptemdecim dierum, quae, mutationi fuae 
proxima, mox PAPILIONIS formam 
. induet. 
Si Chryfallis ifthaec fub id tempus examina* 
tur; aureus ejus color paullatim expalluifle de¬ 
prehenditur: ut omnes fup eri oris Alarum paris 
colores diflindte per eum transpareant. Si cu¬ 
tem & membranulas, quae Alas invefliunt, ab- 
ftraxeris, penitus ficcas effe animadvertes. At¬ 
tamen id nonnifi tempore autumnali conungitr 
tum enim, ob minorem folarium radiorum effi¬ 
caciam , Chryfallides hae plerumque fuam intra 
cutem fuffocamur; quoniam haud fatis virium 
habent ad eam perfringendam. Alias vero Alae 
femper adhuc nonnihil humefcunt. Particulae 
furciformes, quas ante in Chryfallide defcripfi, 
jam prorfus cavae intus & vacuae funt. Sub 
iis etiam manifefle nunc comparent Ochli, qui, 
aeque ac Apum Oculi, pilis obfid funt. Pro- 
bofcis jullo jam robore, firmitate, & fabrica gau¬ 
det ; ut hinc fe ilico criipet, quamprimum tunica, 
Cve cute fua inveftiente, orbatur. Subter ea ve¬ 
rae cernuntur Furcillae, quas inter Papilio Pro- 
bo- 
MMERDAMMII 
wcis de couleur der Be enen dohkevcigtig gry.t, voor- 
namelyk omtrent de geledingen, die het digfi cum 
de Borfi maar en. Op de Vleugelen daar fag men 
de hayrkens ende phiymkens me ede heel dijiinct ; 
maar fy maren alle vogtig, en foo digt op een ge- 
vleyt, dat men die door kunfi fien mofi. Soo dat 
jy haar als het Kattehayr vertoonden , manneer 
dat vel een dag of tmee , in ’t mater heeft gcleegen , 
en door ingedronge vogtigheid op een gevleyt is. 
Voorts lieten fy haar uytrekken , ah men daar aan 
trok} en brak men die door , foo fag men hare 
Longpypen ende aderen. De couleur trok naa het 
grys, dat in formnige -plaatfen donkerder vias. Maar 
als het Gulde Popken nu fefiien a feventien dagen 
out was, foo fag ik alle deefe deelen in haar perfe¬ 
ctie. En foo men van dag tot dag daar een ont- 
leeding van deed , men Jou de rmrfte veranderin¬ 
gen van couleuren ondervinden , die men fig feu 
kunnen voorfiellen. En die allengskens van een 
bleek , mitte , en gryfe gront, in donker , hoog 
bruyn, fchoon root , geel, blactum, helder wit, en 
'andere coiileuren meer vergroeyden : dat foo won¬ 
derbaar lyk toegaat, dat het kwalyk te befchryvm 
is, alfoo het de GOOT der wonderen , clnor on- 
nadenkelyke en vafigegronde regelen, in de Natuur 
te weeg brengt. 
ANATOMIE van een GULDE POP, die fes¬ 
tien en feventien daagen out is, foo dat hy op 
het punt van fyne verandering fiaat , 
om de gedaante van een Kapel aan 
te neenten. 
dis men dit Gulde Popken op die tyt hefiet l 
foo is fyn goutverwige couleur allengskens verbleekt 
geworden, en alle de couleuren van het bovtn- 
fie paar Vleugelen fchynen daar difiiniï doof 
heen. En ah men hei Vel en de Vlieskens af¬ 
neemt, die haar bekleeden, foo fyn fy ’t eenemaal 
droog. Dan dat gefchiet meefb in het najaar , door 
dien fy ah dan, om dat de Son weynig. kragt heeft, 
meefien tyt in haar huyt verf tikken , hebbend& 
geene kragten genoeg, om die door te breken: an¬ 
der fins fyn de Vleugelen, altyt nog een weinig vogtig. 
De vorksgelyke deelkens , die ik voor aan injoet Gulde' 
Popken hefchreeven heb , fiet men dat nu t’eens ■* 
maal hol ende leeg van binnen fyn, en de Oogcn 
vertonen haar daar onder, die even ah de Byen- 
Oogen , met hdyrkèns bef et fyn. Dé Snuit heeft nu 
fyn volkome kragt, ft er kte ende maakfel, foo dat 
hy fig dadelyk omkrult , wanneer men hem van het 
Vlies of de huyt, die hem bekleet, ontbloot: en daar 
onder vertoonen haar de waaragtige vorkskens daar 
mV 
