t 
a. Tab. 
XLV. 
Fig- 
XXXII. 
BIBLI A NATURAE. 7 - 8 ? 
quidem experiundo nondum didici. Et qüis , 
amabo. Mortalium vel in unico tantum Ani- 
malculo omnes membrorum mutationes exa- 
muflim perfcrutetur ? Me fane experientia quo* 
vis momento temporis docet. Naturam quoad 
veras illas caufas, quarum vi Animantia, ho- 
rumque membra, accrefcunt, Homini natura¬ 
li impenetrabilem efie. Interim diligentia per¬ 
tinax plura paulladm detegit, quam quis fa¬ 
cile crediderit: utut tamen femper ea, quae 
cognofcimus, illis, quae etiamnum abfcondita 
latent, longe fint & maneant pauciora. Hinc 
multarum quidem rerum habemus fcientiam : 
at ignorantia tamen noflra usque in nobis prae¬ 
valet ac dominatur. 
DE NONNULLIS VERMICULIS, QUO¬ 
RUM OVULA IN SACCULUM IL¬ 
LUM, QUO MOSCHUS AD NOS 
TRANSFERTUR, COLLO¬ 
CATA ERANT. 
Nunquam profecto metam contingerem, fi 
abditas quasvis Erucarum & Vermium in Ani- 
malcula alata mutationes vel enumerare faltem 
conarer. Tam foecunda eft & multiplex in ge¬ 
neribus & fpeciebus fuis Natura! Quocirca fe- 
quentem duntaxat obfervationem adhuc fuper- 
addam, hancce Quarti Ordinis hiftoriam duobus 
deinde finiturus Vermiculis, qui intra tubulos 
habitantes, alter in terra, alter in aquis, degunt: 
elementum enim aquae haud minus , quam 
terra, plurimis ejusmodi Infeólorum , quae 
enutrit, fpeciebus fertiliffimum eft. 
Julii io m<s ,in pelle illius facculi,quo conclu- 
fus Mofchus ad nos pervenit, quam plurimos 
reperiebam Vermiculos, exiles, albos a . O- 
mnibus his Caput erat ex rubro fpadiceum , 
Dentesque nigri. Pectori fex Crura inhaere¬ 
bant. Corpus fubtilibus pilis undequaque hor- 
refcebat. Mofchi hic facculus ciftella contine¬ 
batur haud admodum exadtè claufa, cujus fun¬ 
dus alba charta obteftus erat. Illam per char¬ 
tam , variis foraminibus niorfu paratis, in li¬ 
gnum usque cillellae femet penetraverant hi 
Vermiculi. Et fane foramina ifthaec tam in 
papyro, quam ligno, confpicua admirationem 
movebant contemplanti b : variis enim figuris 
gaudebant j prout a Vermiculis in orbem, aut 
oblongam ovatamve circumferentiam, erant 
obmorfa. Porro animadvertebam, multos illo¬ 
rum Vermiculorum in modo di£lis cavernulis 
ovatam fibi telam confecifle c , modice cras- 
fam, 1 
mogelyk was , om in een eenig Dierken , alie de 
vergroeyingen van leedematen te obferveeren ? al - 
foo my de ervarentheyd alle oogenblikken leert , dat 
de Natuur omtrent fyne waar e oorfaaken , van 
de aangroeyingen der Dieren en haar e leedematen , 
voor een natuurlyk Menfch onnafpeurlyk is: dan 
de neerjligheid ontdekt meer , als men fig fou 
durven inbeelden : hoewel altyt het minjie gefien 
word , en het meejle ver hooien blyft; foo dat wy 
wel veel weeten , maar onfe onwctentheid voert 
altyt de opper heerfchappy in ons. 
VAN EENIGE WURMKENS , WEL¬ 
KERS EYEREN OP HET BEURS- 
KEN, DAAR DE MUSCUS 
IN OVERKOMT, GESET 
WAAREN. 
Ik fou nimmermeer gedaan hebben , indien ik 
alle de verborge vergroeyingen der Rupfen endc 
Wurmen, in gevleugelde Dierkens maar alleen 
wilde op tellen; foo vrugtbaar en foo menigvuldig 
is de Natuur in haare geflagten ende fpecien , 
daarom fal ik alleen deefe volgende obfervatie 
daar nog by voegen , en deefe verhandeling in de 
Vierde Order eyndigen met twee Wurmkens , die 
in pypkens woonen , het eenc op het land , en het 
andere in het water: het welk element niet minder 
vrugtbaar in het aankweeken van deefe foorten 
van Dierkens is, als de aarde. 
Het was op den io July , dat ik in het vel 
van het beursken , daar de Muscus bcflooten in 
over komt , feer veele kleene en witte Wurmkens 
bevond a. Sy hadden alle een root caftanie Hooft 
met fwarte Tanden , aan de Borfb fag men fes 
Voeten , en het lichaam was met fyne hayrken s 
heel ruyg bekleed. Deefe Mufeus beurs lag in een 
doos, die niet wel gefooten was , en alwaar een 
wit papier den bodem bekleede , door het welk 
papier- deefe Wurmkens fig verfcheyde gaaten , tot 
in het hout van de doos hadden gebeeten. Deefe 
gaatkens waaren admirabel, in het papier ende 
hout te fien b , alfoo fy van verfcheyde figuur en 
waaren , ma dat deefe Wurmkens die ront , lang - 
werpig , of ovaalsgewys , hadden uyt gebeeten. 
Voorts fag ik, dat veele van deefe Wurmkens in 
de gefeyde holligheeden, een ovaal fpinfel gemaakt 
hadden c, dat redelyk dik ende fterk was , en ci¬ 
troen geel van couleur, waar in fy veele hayrkens 
Nnnnnnnnn* Ka - 
