BIBLIA NATURAE. 
8iï 
Tab- 
XLVIII. 
ïig. % e - 
forum quoque fanguiferorum inter Ovula de- befag, foo oordeelde ik, dit de begintfelen dêrEy - 
curfus tunc cernebatur e-, & quomodo Ovula eren te fyn, die het toekomende jqar Jouden uytge- 
minoribus illorum Vaforum propaginibus impo- fchooten worden : maar haar irregulierheyd en ver-* 
fita fint. Quae quidem lingula adtente con -fichilüge grootte , deed my deefe gedagten verdwf _ 
fiberans judicabam, illhaec rudimenta efle O- nen. 
vulorum proxime fequentianno ejaculandorum: 
at vero irregulares eorum figurae , & diverfa 
magnitudo, hac rürfüs de opinione me dimo¬ 
vebant. 
Tandem tamen in fundo membranarum, Tót ik eyndelyk op de grond der ’vliefen van dt 
quibus lobuli conftituuntur, atque inter illa, kveabbekens , en tujjchen deefe vertoonde Eyeren 
Hg. IV. 
aaa. 
mihivifa, Ovula, inanes quoque obfervabam 
membranulas aaa , quibus Ovula, quae ex 
Ovario proruperant, inveflita fuerant. Simili 
nimirum modo, ac in Racemo Gallinarum ob¬ 
tinet : quippe in quo veftigia membranularum 
atque cellularum, quibus circumdatus erat vi¬ 
tellus , pariter, poflquam Racemum is dereliquit, 
fuperfunt, quae tamen fenfim poftea fe.fe con¬ 
trahendo penitus vanefeunt. Particulae illae 
Vafis fanguiferis elegantiffime erant intertex¬ 
tae , hisque , tanquam petiolis , fuperimpofi- 
bi\ tae bb: quemadmodum & hoc & illud, fi- 
cc. mulque unum e maximis Vafis fanguiferis cc, 
magnitudine multum ultra naturalem aucta, re- 
praefentare fum conatus. 
Obfervatio itthaec eo me lucis atqüe cogni¬ 
tionis perducebat; ut de memoratis Ovulis haud 
fine ratione dein flatuerem , efle ea immatu¬ 
ros quali frufctus , qui perfedtionem fuam 
nondum adepti, & forte itidem paullatim dif- 
perituri effent : quod ipfum vel perferiis quo¬ 
que Ovulis, in Ovario & Abdomine remaïien- 
Fig.III.ƒ. tibus, quorum aliquod Icone tertia ad lit.ƒ de¬ 
lineavi ,contingit. Defcriptae illae membranu¬ 
lae ad planitiem erant coariae, & Veluti difru- 
ptae, in fe ipfas conciderant: ut hinc earum 
paucas tantummodo exhibeam. Verum tem¬ 
pus nunc eft , ad emilfa demum Ovula trans¬ 
eundi. 
DE MODO,QUO RANUNCULI IN RA¬ 
NARUM OVIS ACCRESCUNT AT¬ 
QUE EXCLUDUNTUR! 
Primo mox die, Aprilis nimirum i8 V0 , quo 
Ovula fuerant excreta , talem haec magnitu-’ 
i. dinem (i) prae fe ferebant, Albumenque , 
quo ambiebantur, erat minutilTimum. At quoli¬ 
bet temporis punfto augeri mole cernebantur: 
i. ut ideo altero flatim die fic ( 2 ) jam figurata 
femet oltenderent. Albumen , aqua femet in 
id penetrante, paullatim magis vitreum in 
a in¬ 
de leege vlieskens fag aaa, daar de Eyeren, die 
uyt het Eyernejl afgebrooken waar en, meede bee¬ 
kleed hadden geweeji $ op de felve wys gelyk in de 
Eyerjlok der Hennen plaats heeft : alwaar de teè- 
kenen der vlieskens en cellekens overblyven , daar 
het Dojer meede bekleet was geweefl , wanneer het 
de Eyerfok verlaat ,; en welke vellekens of beurs - 
kens dan allengskens feenemaal yoegkrimpen „ 
Deefe deelkens waaren fecr cierlyk met de Bloetvaten 
vereenigt , daar fy op f ouden b b , gelyk ik dab 
met het voorgaande heel in het groot heb willen 
vertoonen , als ook een van de grootfte Eloetva » 
ten cc. 
Deefe obfervatie gaf my ligt en kennijfe , om 
van de befchreeve Eyeren niet onredelyk te oordeel 
Ien , dat het onrype vrugten waaren , die baare 
volmaking niet verkreegen hadden, en die mogelyk 
meede verdwynen fouden. Gelyk ook de volkome 
Eyeren felf r doen , die nog in den Eyerjlok en 
Buyk overblyven ,, en alwaar ik ’ër een in 
de derde figuur by de letter f heb uytgebeelt. De 
befchreeve vlieskens waaren plat toegeflooten , en 
als gëborften op een leggende: foo dat ik daar 
maar eenige weynige van vertoohe. Maar het ik 
nu tyt, om tot de uytgefchoote Eyeren felfs over te 
gaan . 
VAN DE MANIEk, HOE DE JON» 
GË IN DE EYEREN DER VOR- 
SCHEN AANGR 0 EYEN,EN GE- 
ËXCLUDEERT WORDEN. 
Soo draa de Eyeren op den eerjlen dag, fynde 
den 18- April, gefchooten waren , foo vertoonden ff 
haar van deefe grootte (1), fynde hei Wit, datfp 
om haar hadden , feer kleen: maar alle ogenblik 
fag men , dat fe in gróótte toenaamen : foo dat fi 
op den tweeden dag van deefe figuur waaren. (z)° 
In den omtrek fag men, dat het Wit allengskens, 
door het ingedronge water glasagtiger wïerd,maaf 
Vv vv vv Vv r 
