B I B L I A NATURAE, 
revomitur. Neque interim hucusque animad¬ 
vertere potui, quod Branchiae illae ad cor¬ 
poris latera ullis pateant aperturis ; prout in 
aiiis Pifcibus communicer obtinet. 
Heic vero nunc interrogaverit forte quis¬ 
piam, an Sanguis in Ranunculo fimul & per 
Branchias, & per Pulmones circuletur? Quod 
equidem exafrè determinare nequeo ; quippe 
qui interea temporis, quo obfervationibus hifce 
occupabar, pluribus perturbatus fum invale- 
tudinis mortisque cafibus : quibus etiam effe- 
ftum eft, ut tandem otium mihi & opportu¬ 
nitas fefe Subduxerint, hanc rem in Gyrinis 
omnium maximis, quorum unum Tab. XLVI, 
fubN°.V, repraefentavi, examinandi. Alio- 
qui conftitueram , hafce de Generatione & 
mutatione Ranunculorum in Ranas obferva- 
tiones numeris omnibus, quousque poflem , 
abfolutiflimas reddere. Velim itaque, ut Le- 
£tor interea iis acquiefcat, quae de hoc The¬ 
mate, tanquam prodromum Operis perfefrio- 
ris, poflmodum forte aliquando edendi, irn- 
praefentiarum exhibeo. Quamvis autem mul¬ 
ta jam , materiem hanc fpefrantia , viderim ; 
haud tamen meae eousque confido memoriae , 
ut ilia in medium proferre aufim , priusquam 
denuo a me recognita fint. 
Ut tamen ad modo propofitam quaellionem 
ex prioribus meis obfervationibus aliquid re- 
fpondeam: perfuafiffimum mihi eft , quod lon¬ 
ge maxima Sanguinis pars in Ranunculo per 
Branchias circuletur; nec nifi exigua tantum 
ejus portio per Pulmones feratur , Solummo¬ 
do forte ad hos nutriendos, aëremque reliquae 
Sanguinis maffae Suppeditandum, deftinata. 
Ratio, quae ut ftc iiatuam facit, in eo ver¬ 
titur , quod clariffime animadvertam , in Ra¬ 
nis adultis , in quibus Branchiae , cum ulti¬ 
ma forfan cute, quam Gyrinus exuit, depoli¬ 
tae, penitus evanuerunt, fimiliter nonnili mi¬ 
nimam Sanguinis portionem per Pulmones cir¬ 
culari ; maximam contra partem fiatim e Cor¬ 
de per Arterias, Pulmonibus intafris, in cor¬ 
pus univerfum diflribui: prout ex epillola , 
olim ad Cl. Oldenburgium , Regiae Societati 
Britannicae ab afris, a me exarata, in hujus, 
ce Societatis Afris Philofophicis reperiunda , 
potell innotefeere. Quin fpero , hac eadem 
animadverfione, adverfus Cl. Malpighii & Need- 
hami placitum, quo Sanguinem in Pulmonibus 
perfici opinantur, aliquando a me evifrum 
iri, quod fanguificatio foli Hepati in acceptis 
fit referenda. Etenim perfuadeo mihi,id quam 
fa- 
dat deefe Kuwen eenige epeningen cian de fyden 
van het lichaam hebben , als in andere Vijfchen 
gemeen is. 
Maar alhier fou men nu kunnen vraagen, of 
het Moet in het Kikvorfchken te gelyk door de Ku~ 
oven en door de Longen circuleerde ? dat ik eygent- 
lyk niet kan feggen , door reeden dat ik in deefe 
obfervatien , door verfchêyde funejlé voorvallen van 
doot en fiekte , ben geturbeert geworden: waar door 
my ook eyndelyk de tyt en de occafie ontflipt is , 
om dit in de aldergrootjle Gyrini , gelyk ik daar 
een van by No. V. op de XLVI. plaat vertoont 
heb , te onderfoeken. Anderjins was myn voornee- 
men ge weef, om deefe t egens woordige ohfervatien, 
omtrent de voortteeling en verandering der Kikvorfch- 
kens in Vorfchen , in alle haare omftandigheeden ten 
uyterjle naaukeurig uyi te voeren. Soo dat de Leef er 
Jig voor deefe tyt fal dienen te vergenoegen , met] de 
tegens woordige faaken , die ik daar van als een 
voorloper tot een volkomender werk , dat ’ mogelyk 
volgen fal , voorftelle. En hoewel ik daar van al 
reede veel gefien heb : foo vertrouw ik myn memo¬ 
rie niet , om dat, f onder deefe dingen eens op niéuws 
weer naa te fien , voor te feilen. 
Maar om egter iets op de voorgefelde vraag 
uyi myne voorige ondervindingen te antwoorden: 
foo is 't , dat ik vaf geloof , dat het aldergroot- 
fie gedeelte van het Moet in het Kikvorfchken door 
de Kuwen circuleert ; en dat daar niets als een 
feer kleen gedeelte is , ’t geen door de Longen 
gaat , en mogelyk niet , als om die te voeden , en 
het Moet lugt te verfchaffen. De reeden , waarom 
ik dit vaf [lel, die befaat , om dat ik in vohrnf- 
fe Kikvorfchen, alwaar de Kuwen l''eenemaal ver- 
dweenen fyn, en die mogelyk met de laatfle huyt , 
die de Gyrinus uyttrekt , fyn af gelegt geworden; 
klaarlyk ondervinde: dat aldaar van gelyken niet , 
als een feer kleen gedeelte bloets , door de Longen 
circuleert > en dat het grootfe gedeelte daar ten 
eerfen uyt het Hert door de Slagaders , de Lon~ 
gen onaangeroert fyride , door het lichaam verjpreyd 
word. Gelyk blyken kan uyt een brief , van my 
mor dcefen aan den Secretaris Gldenburg ge- 
fchreeven , die in de Engelfche Transactiën te vin¬ 
den is. En alwaar ik ook uyt deeje objer vatie » 
tegens het gevoelen van de Heeven Malphighius 
en Needham , die het bloed fyn perfectie in de 
Longen meenen te verkrygen ; meen f eeniger tyt 
tefullen bewyfen, dat de fanguificatie alken aan 
de Leever toekomt ; en dat hoop ik feer ligt te weeg 
Zxzzzzzzz ** 
