J O A N N I s S W A M M E R B A M M 11 
facillime a me demonftrari pofte: quantumvis 
nonnulli, livore & vanae gloriae cupiditate fti- 
mulati, velut Canes adverfus fulgidam Lunae 
facem , contra latrent. Mea circa hanc rem 
experimenta longe profedlo altius penetrant, 
quam forte unquam quis cogitavit. Verum 
™* x redeo ad Ranunculum, 
fig, l g. Inter Branchias Cor g in Gyrino colloca¬ 
tum eft. Ex hoc vero diftin&iffime prognafci 
cernitur Arteria magna, in binos utrinque ra¬ 
mos divifa* qui ipfi porro in tres tandem fub- 
dividuntur fpeftabiles propagines, quae omnes 
Branchiis impertiuntur. Utrum autem ho- 
rumce ramulorum nonnulli quoque ad Pulmo¬ 
nes transmittantur; prout in Ranis adultis ob¬ 
tinet ; haud potui hoc tempore , ob rationes 
ante didtas, examinare: quin dubius etiam ad¬ 
huc haereo, an omnes illae propagines ad fo~ 
las tantummodo Branchias diltribuantur. 
b. Circa Cor collocata confpicitur Auricula 
quae quidem ha&enus tali nec fitu nec figura 
gaudet, qualem in Ranis adultis obtinet. Ve¬ 
rum in Auriculae quoque & hujus Vaforum 
examine nondum perveni eo , mihi ut ipfi 
plene fatisfecerim : quapropter etiam exaStè 
pronuntiare nequeo, an binae illae Venae , 
quas fubter Auriculam delineatas exhibeo, 
ad Branchias tendant, atque Sanguinem ex his 
ad Cor revehant, nec ne; tum & an Venae 
Pulmonum cum iis communicent? Quae qui¬ 
dem omnia adhuc inquirenda reflant. Hanc 
ob rationem quoque minus dubito , partes 
has, prout haud accuratiffime examinatae fefe 
mihi obtulerunt. Icone expreflas fiftere. 
Infra binas iffcas Venas fita cernitur Vena 
f, Cava atque Jecur i , quod in quatuor veluti 
lobos dividi obfervavi. Albicans id hoc tem¬ 
pore eft, & nonnihil rubefcens. Caeterum 
vero quam manifeftiffime detegitur, Hepar 
heic ex admodum regularibus componi granu¬ 
lis glandulofis, quae pro minutiflimis Glandulis 
habere licet. Juxta Hepar in vivente Ranun- 
h culo collocata eft Gula k, quae a Faucibus ad 
Ventriculum usque defcendit, eoque a me ordine 
etiam depidla exhibetur. Veficam vero Fel- 
l leam l , confufionis evitandae gratia, alteri 
Gulae lateri adpictam repraefento. Fellis ifte 
Folliculus hoc tempore coloris erat candidi, 
diaphani: quin Bilis ipfa limpidam fefe, ac per- 
fpicuam , amarorisque expertem praebebat; 
quae tamen contra in Ranis adultis quandoque 
faturate viridis eft,& eousque fluida,ut vel ducen¬ 
dis lineis adhiberi queat, Viriditas auteui Fel¬ 
lis 
te brengen , hoe feer ook dat fomnüge uyt paffe en 
ydele glorie dat met de Honden , als teegens de 
heldere maanefchyn , aanblaffen: want tnyne expe' 
runenten hier omtrent gaan veel verder , als wel 
mogelyk ooit gedagt is. Maar ik keer weer tot myn 
Kikvorfchken. 
TuJJchen de Huwen fiet men in. de Gyrinus het 
Hart geplaatjl g , waar uyt men feer diflinct de 
groote Slagader fyn. oorfpronk Jiet neemen , de- 
welke fig dan aan weerfyden in twee takken ver¬ 
deelt , en defelve fubdivideeren haar weer eyndelyk 
in drie kennelyke ramificatien , die alle tot de Ru¬ 
wen gaan: maar of nu van deefe takskens eenige 
tot de Longen gefonden worden , gelyk dat in vol- 
wajfche Vorfchen plaats heeft , dat heb ik , gelyk 
gefegt is , voor deefe tyt niet kunnen obferveeren: 
en ook niet, of deefe ramificatien alleen naa de Ru¬ 
wen gaan , daar ik meede nog aan twyfel. 
Onder het Hert Jiet men het Oorken geplaatjl h, 
dewelke op deefe tyt haar in die figuur , nog fitua- 
tie niet en vertoont, als men in volwajfe Kikvorfch- 
kens bevind : maar omtrent defelve en haare va- 
t en voldoe ik myn felve meede nog niet geheel; 
e n daarom kan ik niet eygentlyk feggen , of die 
twee Aders , die ik onder het Oorken af ‘heelde, naa 
de Riwen gaan , of niet , en dat fe het bloet daar 
uyt in het Hart voeren ; als ook of de Aders der 
der Longen daar meede communiceer en , dat 
alles nog te onderfoeken ftaat. En daarom maak 
ik ook geen fwarigheyd , om de afbeelding daar 
van foo te geeven , gelyk ik die deelen, fonder het 
alderuyterfle onderfoek te kunnen doen , heb bevon¬ 
den. 
Onder deefe twee Aderen fiet men de holle Ader 
en de Leever i geplaatjl , die ik gefien heb ,dat haar 
als in vier kwabben verdeelde; defelve is op deefe 
tyt van een witagtige couleur , een weynig naa ’t 
roode trekkende j en men ontdekt voorts heel klaar , 
dat fy uyt feer reguliere klieragtïge grynkens als 
gecomponeert word s die men voor feer kleene klier - 
kens kan neemen. Beneffens de Leever , daar fiet 
men in het leeven de Slokdarm geplaatjl k , de¬ 
welke van de Keel tot de Maag gaande , ik ook in 
die order af heelde: als ook het Galblaasken 1 , die 
ik aan de ander fyde van de Slokdarm vertoon , 
om confufie te myden. Dit Galblaasken was op 
deefe tyt van een heldere doorfchynende couleur , en 
de Gal felve was klaar ende doorfigtig , f onder 
bitterheid: daar hy in tegendeel in volwajjche Kik- 
vorfchen fomtyts van een hoog groene couleur is t 
foo dat men daar bekwaam meede tekenen kan , 
om fyne vloeybaarheül , dat ik oordeel in fyn pene¬ 
trem- 
