19 explicatio 
Fig. vin. 
Ovum feorjim magnitudine multum ancla 
deptftum. 
a. Inferior, laevis, & rotunda Ovi facies. 
b. Locus, ubi feptem appendices fetaceae Ovi 
rubefeunt. 
c . Locus, ubi eaedem albefeunt. 
Fig. ix. 
Scorpii aquatici fpecies maxima. 
a. Corpus ejus gracile & longum. 
b . b. Acuti duo apiculi, quibufeum incurvi un¬ 
gues brachiorum committuntur. 
c. c. Graciles ejus pedes, rigidarum & tenuium 
fetarum aemulae. 
d. Membranacea ornamenta in fuperioribus e- 
jus alis. 
Explicatio TAB. IV. 
Quae de Cochlea Operculari , feu 
Vinearum , agit. 
Fig. i. 
Cochlea, partibus fuis omnibus illibatis , 
de Tejta exempta. 
a. a. Cornicula duo fuperiora, nigro quodlibet 
punéto, quod oculus eft, confpicua. 
l.b. Cornicula duo inferiora, oculis carentia. 
c . Labia extima & Os. 
d. Foramen, e quo genitalia prorumpunt j quod 
fupra modum mirabile eft. 
e . Limbus, labium five velabrum Cochleae. 
ƒ. Foramen, quo foeces excernit Cochlea. 
g. Foramen, quo refpirat. 
b. b. h. Cochleae extrema fimbria, quae pro¬ 
prie ejus Pes eft. 
k. Corporis Cochleae pars mollis , 'ad teftae 
ipfius fimilitudinem gyrata, in qua Hepar 
maximam partem collocatum eft. 
J. Cor tranfparens, punótis circumfcriptum. 
7i. Sacculus calcarius fub cute extuberans. 
t. Particula cateniformis tranfparens. 
Fig. II. 
Cochleae dura cutis , alias domuncula 
vocata. 
i. Domuncula, in qua Cochlea delituit. 
s. lncifurae, vel crenae in teftae fuperficie. 
Fig. III. 
Operculum. 
?n. Operculum teftae Cochleae, quod hyeme 
teftam claudit, atque aeftate denuo amitti¬ 
tur. 
Fig- 
TABULARUM. 
Fig. vin. 
Het Ey apart ende lieel in het groot 
vertoont. 
a. De onder fle , gladde , en ronde fy van het Ey. 
b. De plaats , daar de [even borjtelige aanhang fels 
van het Ey een rootverwige couleur hebben. 
c. De plaats , daar Je witagtig fyn. 
Fig. ix. 
De grootfte foort der Water-Scorpioenen» 
a. Syn lighaam , dat fmal ende lang is. 
b. b. Twee fpitfepuntkern , daar de kromme nage¬ 
len van fyn armen op guiten. 
cc. Syne teere beenen , die als Jïyve dunne borg els 
fyn. 
d. De vlieg ge Cicragien fyner boven ge vleugelen. 
Verklaring van TAB. IV. 
Welke handelt van de Wyn- 
gaart-Slak. 
Fig. i. 
De Slak uyt de Schaal geligt, Zyne 
deelen ongefchonden zynde. 
a. a. De twee bovenge hoornkens , yder met een pwart 
gippelken , dat de oogen fyn. 
b. b. De onderge [onder oogen. 
c. De uytwendige lippen en mond. 
d. De opening , daar de Eeelleden door uyt komen , 
dat boven gemeen ‘wonderbaarlyk is. 
e. Derant, lip , of luyfel des Slaks. 
f. Het gat , daar hy fyn afgank door log. 
g. Het gat, daar hy deur aajfem haalt. 
b. h. h. Syn uyterfe boort of foom , dat eygentlyk 
fyn voet is. 
k. Het weeke lichaam des Slaks , dat even al eens 
drait als het hoornken felve: waar in de Lever 
voor het meege gedeelte geplaag word. 
l . Het deurfchynent Hert met gippelen getekent. 
n. De uytpuylïng van het kalkbeursken door het vel. 
t. Het deurfchynent ketting-gewys deelken. 
Fig. ii. 
De harde Huyd des Slaks, anders 
fyn Huyske genoemf. 
i. Het Slakken huysken , daar hy in ge [eten heeft. 
s. De inkervingen of kepen van het hoornken. 
Fig. ui. 
Dekfel. 
m. Het dekfel aan het hoornken des Slaks , 7 geert 
het felve in de winter toeguyt , en dat hy des fo - 
mers weer ver lieg. 
