VÈRKLAAÈING b fe r TAFElEELEN. 3f 
V, Thorax fubrotUndus, fuperne, pottica par¬ 
te, qua cum Abdomine commititür j margi¬ 
ne prominulo inftruclus, 
h. h. Alae binae fuperiores. 
i. i. Aiae duae inferiores, prioribus minores. 
k. k. Bina Crbra an'terioia. 
l. l. Duo Crura media. 
jn.m. Duo Crura poftica , prioribus rnaj'ora , 
horumque fpeciatim illapars, quam Pedem 
▼o camus. 
'n.n. Unguiculi Pedum. 
«.o. Crurum poftcriorum pars, quae Tibia aü- 
diti cujus alteri extremo Pes , alteri Fbtouf 
diótum conjungitur. 
f . Abdomen. |. Aculeus. 
Fig. iiio 
Apis Foemelld , vulgo, fedperperam , Rex 
vocata. Conferendo hanc Api vulgari, 
proxime fuperioribus figuris delinea - 
tae , & Mafculo , quem Figura mox fe- 
quens fijtit , difcrimen inter tres hajce 
fpecies intercedens obfervari potefi. 
Fig. iv. 
j 4pis Mas , a Foemella ÏÈ Ape vulgari 
multum difcrepans. 
Fig. v. 
Troboficis five Lingua Apis , filis cum 
partibus , interventu microjcopii de li¬ 
neata. 
a.a. Binae priores particulae Probofcidis, par- 
tim corneo-ofleae, partim membranofae , 
paffira pilis hifpidae, heic nonnihil extrorfum 
abdu&ae, ad Probofcidem deorfum moven 
dam, conftringendam obtegendam, & Mei 
per eam verfus Ventriculum promovendum 
comparatae. 
d. b, Fillulae aeriae, per harum Particularum tex¬ 
turam corneo-ofleam dillributae & tranfpa- 
rentes. 
e. c. Apices primi paris Particularum, nonnihil 
incurvati. 
d. d. Harumce Particularum cum radice Pro¬ 
bofcidis articulatio. 
i.e. Par alterum Particularum Probofcidis, quae 
fimili fere ac priores fabrica gaudent, exi- 
miamque Probofcidi inter fugendum opem 
ferunt. 
ƒ.ƒ. Inferior harum Particularum articulus, Ion- 
gior. 
g. g. Duo earundcm'articuli fuperiores, brevio¬ 
res. 
h. h. Par tertium Particularum Probofcidis, quae 
nonnihil corneo-offeae, maximam tamen par¬ 
tem membranaceae funt, pilifque itidem hir- 
futac, Probofcidem pariter inter fugendum 
juvant, 6c Mei verfus ventriculum promo¬ 
vent. i, Pa r „ J 
1 g. De rondagtige Bdrft , van boven en van agterer. i, 
daar die met dén Buik vereenigt word, met een 
uitflékende rand voorfien. 
h. h. De tvuee bovehfte Vleugelen. 
i. i. De twee onder fie Vleugelen, kleinder als de 
. vorige. 
fc.lt. De twee voorfie Beenen. 
l. 1. De twee middelfte Beenen. 
m. m. De twee agterfie Beenen , groot er als de vo¬ 
rige , en infönderheid dat gedeelte t 7 t welk wy 
de VHet noemen. 
n. n. De Nagel ken s der Voeten. 
o. ö. Het gedeelte der agterfie Beenen , ’t welk de 
Schenkel genoemt Werd , op welkers eene uiterjU 
de Voet , en op het andere de Dye, diis genaamt , 
word vafi gemaakt. 
p. De Buik. q. De Angel. 
Fig. n r„ 
Het Wyfke der Bye, gemeenlyk maar 
verkeert Koning genaamt. Deze verge- 
lykende met de gemeeneBye in de eveii 
voorgaande figuren afgebeeld, en met 
het Manneken 3 ’t Welk de aaiiftonds 
volgende figuur vertoont, kan het on- 
derfcheid, dat s er tuffefien dele drie 
foörten is, opgemerkt worden. 
Fig. iv. 
De Mannekens-Bye, van liet Wyfken, 
en degemeene Bye, veel verfchillende» 
Fig. V. 
De Snuit of de Tong der Bye, met de&* 
felfs deelen, door behulp van een ver¬ 
grootglas afgebeeld. 
aa. De twee eer fie deelkens der Snuit , ten deele 
Hoornbeen , ten deele vlïesagtig , doorgaans ruig , 
hier een weinig uit wa arts gefchooten , gficbikl om 
den Snuit naar beneden ie beweegen,famen te trek° 
ken, tê bedekken , en den Honing door denfèlvtn 
naar den Maag te voeren. 
b. b. Lugipypkens door hei hoorr.be enig fa menfiel de¬ 
fer deelkens verfpréyd en dóorfchytiende. 
c. c. Doppen van het eerfie paar Deelkens , een wei¬ 
nig krom geboogeii. 
d. d. Geleeding defier Deelkens mét den wortel dér 
Spuit. 
e. e. Het tweede paar van de Deelkens der Snuit , 
welke bynaa van het fielve maakfel zyn als de 
voorige , en den Snuit onder het fuigen een f onder¬ 
linge hulp toebrengen. 
f. f. De onder fie geleeding deefier Deelkens , langag- 
tiger. 
g. g. De twee bovehfte geleidingen der fielver, wat 
korter . 
h. h. Het derde paar van de Deelkens der Snuit 3 
welke eenigfins hoornbeenagtig , egt er voor hèt 
groot fie gedeelte vliefig zyn , tnsgelyks ruig, ook. 
den Snuit ohdèr hèt fuigen helpende, en den Ho* 
ning naar den Maag voerende. 
i m 
