RIA A QV A T I L I V M ANIMALIVM. ip?. 
IA SEXAGESIMA QV I N T A 
DE LYRA 
NOMEN. 
E P T V A G E S I M V M noflrum pifcem, cjuem Ro 
mar communi nomine ( non fecusquam prarcedcntem) pe/ce 
Capone, & propria nomenclatura pcfccforca, vocant, Ligures 
vero 6c Maffilicnfes m a! armat appellant, Gra*ce ab Ariftotclc 
Ai/ fiu , latine «i Theodoro Lyram vocari arbitramur. Nam ficuti 
Inter pilees , qui aut attritu branchiarum (quas horridiufculas ha¬ 
bent ) aut fu is interioribus (;qu£ circa ventrem continent) fonos 
quofda ltridorefque molient; &propterea vocales cUc exiftimantur; 
Lyiaab Ariflotcle (vt infra latius dicemus) connumeratur; fic hic noflcr offeis operculis 
contedas habet branchias; quibus dimotis, non minus quam Cuculus ftridulus eft. 
Ad hoc accedit, quod cum Lyra pileis*, vel qiiia'Lyra; i nitar fonum reddat, vel quia 
Lyt a: limilitudinem reprarfentet, dici videatur; Ille noflcr vtraque ratione Lyra cen 
fci i potefl. Oileis enim branchiarum operculis fonorus eft (vt diximus) ac luis cor- 
^ Liifitoi ”s 24 n ^ USj antiqua! Lira: accedit firnilitudinem. vteam non inepte reprarfentet. 
dchA.°foi°29.H.' Aduertendumqueeft, ^H?ov(euiur b Ariflotcles c Oppianus, d Calenus/ Strabo, & 
{ Lib.7.foi.i;2.48. ^ Athcna:us,<? Aelianus^’ Pliniufque mentionem fecerunt') diuerfum pileem eiic a Lyra; 
l» Lib.jj.cap.ii. vt * rurfus, & explicatius in Cithari hi flori a, quam fecundo libro noftro habebis, de¬ 
clarabimus • Nemo enim Citharu, ficuti Ariflotcles Lyram, vocalem fecit; jpleque 
Ariflotcles fynonymis nominibus vti infolens, vtriufquc meminit. Et Galenus Ciba 
rum Rhombo flmilem flatuit; cum hic nofter, quem Lyram elTe latis perfuafum cre 
dimus; a Rhombo plurimum diftet. Vnde Lyriepifcis, hucufque non nili Ariftotc - 
lem, cumque femel tantum memiriilTe reperimus. Et fi nos non latear, in dubium ver 
ti polle (vt fequete dicemus defcnptione) an Plinius etiam Lyra: mentionem fecerit, 
DESCRIPTIO. C 
Septuageilmus nofter Pifcis, quem (vt diximus) Lyram cflc credimus; caput ha¬ 
bet oileum, angulofum aculeis &emincntijs plurimis alperum; cuius anterior p,:. . 
i Lib.9.cap.io. induo longa, lata, &retufa cornua degenerat. Vnde cum Plinius, deTefludinibus 
agetis, inquiat 1 Troglodytacornigeras habent', ut im'yra , annexis cornibus latis ; fl delyra pifcc, cuius 
nufque alAs meminit, intelligitj hoc ide alTeuerat. Quod (i non dc pilee, (cd de mu 
ficoinftrumento,eius intelligenda(intverba;huncfaltem pifcem nofIrum( vt qui 
cornibus, non fecus quam lyra mulleum inftrumentum, munitus lit) non temerd 
a nobis Lyram credi comprobatur. Sub quorum cornuum exortu os eft fatis am¬ 
plum, rotudum, & edentulum. Inferiori maxilla; cirri quidam breues & cutacii hte- D 
rent. Oculi magni funt,fuperiore parte aculeis multis muniti. Branchias vtrinque 
quaternas habet, quarum offea opercula, non folum media fui parte, longa & afpera 
oflea eminentia armantur; fed etiam pofteriore( marini Draconis inftar ) aculeis 
muniuntur. Ad branchias, vtrinque pinnam vnarn habet paruamdt rubentemjd 
cuius regione, in ventre etiam vtrinque vna alia minor & minus rubra exoritur. In¬ 
ter, quas cartilaginei cirri non terni, vtin Cuculo; fed bini vtrinque pendent. Indor- 
fonon vnica, led dua: eriguntur pinna;; quarum prior, minor eft &breuior,in lon 
galque admodum & rubentes fetas degenerans; pofterior verd, maior & longior; 
a medio enim dorfo ad caudam vfque deducitur; neutra vllo munita eft aculeo; fub 
BB j 
DE HISTO 
HISTOR 
