HIPPOLYTVS SALVIANVS. 
HISTORIA SEPTVAGESIMA TERTIA. 
DE GLANIDE 
NOMEN. 
E 
. . " ; | EPTVAGESIMVS oQauuspifcis nofler.APanno- 
nibusH«rtfci,vcl(vt * reflatur Manardus,lirefte,vt iplcmct 
I a Byzantinis Glagno appellatus; a Gracis r*ni! dicitur; Latini 
verd a Plinio (quem folum veterum latinorum t>uu!/m memi 
nilTe fcimus) aliquando gracam imitato nomeclaturam, vt 
b Lib. 9 .cap. 4). 
c Lib. ji cap. x. 
Lib. s.F.pifcpif j. 
etiam clare patebit) si/nrw appellatur. Verum cum &Ao'»fo; grircum &non latinum 
twmen fit; cumque VmYih/ rAm'jUt diuerfus fit pileis (vt manifeftiffimd in hifloria 
noflra trigefima monftrauimus) non folum Ariflotelis rAm'Jta perperam Silurum in 
pimi)error. terpretatus clt Plinius; fcd Theodoro etiam Gaza in Ariftotelis verlione, atqs ijs qui 
Theodori&in Paufaniam nuper latinum fecerunt, eodem modo errandi occationem dedit; quado 
SS rus*" eorum quifq? rAm'Jta haud rede Silurum interpretatur. Quinimo quod magis cflre- 
prehenfibile; Plinius ipfe vti n«u'* modo Glanidem, modo vero Silurum vocat; 
p fic Siluri nomine aliquando r\tm'M; aliquando vero verum xiAoufoi (vtincade trige¬ 
fima monflrauimus hifloria) appellat. Quamobrcm nos hunc pifcem noflrum ,quc 
gr acorum tAe/JIh cfTe credimus, non Silurum, fed prioris pliniamr interpretationis 
inflar. Glanidem vel Glanii, gracum vocabulum mutuati, perpetuo nuncupabimus. 
Quod autem hic pifcisnofler gracorum rA«w'( fit; prater eam, haud contemnedam 
coni eduram, quam capere pollumus ex vulgari Byzantinorum nomenclatura, By- 
zantij enim, vt diximus, eum vulgo GUgnum appellant, quafi Glanumdicerevclint; 
procedente etiam hifloria manifeftum fiet. Omnia nanque Glanidis veteribus attri¬ 
buta, ei egregierefponderemonflrabuntur. Necobijci debet, hunc glanidem clTe 
^ non poffc, proptereaqudd Sturioni ( quem nos in hifloria trigefima Silurum cfTe 
comprobauimus)iimilisnon fit; cum tamen Aelianus & EiAoufo» fmiies fanat. d Lib.u . ap . tl . 
Nam (vti eadem trigefima hifloria explicuimus) falfo illam (cuius ipfe folus antiquo 
rummeminit) & sAoSfM/ fimilitudinem confinxit Aelianus. 
DESCRIPTIO. 
Glanis caput habet rotundum, & ad reliqui corporis ratione mediocre; in cuius 
antcriorepartehaud extenta fedretufa&omniroflrocarete,tanquam impromptu 
os pofitum efl, magnum patulum vitulino ori limillimum,&valde denticulatum; 
jq vtraq; enim maxilla paruorum dentium fed acutorii & validorum ordinibus quam 
plurimis armatur; prater quos innumeros denticulos maioribus etiam & robuflio- 
ribus muniuntur fauces. Ex fuperiore maxilla dute rotunda- atque logi (fima carnea 
flue membranacea appendices enafeutur, ex inferiore vero quaterna multo mino¬ 
res, vtrinque fcilicet bina pendent. Oculi parui funt& rotundi .Et vtauthor efl Ari- c HUUib. 2 .a P . I j. 
floteles , f Branchias habet tltrinque quaternas , y duplices , aoitijfima excepta ; & prope eas binas pinnas 
vtrinque fcilicet vnam; atque binas alias, vtrinque etiam vnam, in medio fere vetre. 
In primo autem dorfo parua erigitur pinna; pofl quam alia vna multd magis angufla 
in medio dorfo enata per dorfum reliquum ad caudam vfque aqualiter deducitur. 
Et altera huic figura dc magnitudine fimillima a podice per imum ventrem ad vlquc 
