Lib. )i. cap. 9. 
I.ib. i. fol. 108.3;. 
Lib. 7. fol. 144. 
j<S. 
Lib. 4. fol. 144. 
Lib. 7. fol. 144. 
36. 
RIA AQVATILIVM ANIMALIVM. 218 
RIA SEPTVAGESIMA NONA 
DE BLENNO 
N O MEN¬ 
IS CIS nofter oAogefimus quartus, qui Roma:( nonfecus 
quam Vranofcopus & Citus )Mrfin, In Narbonenfi prouincia 
a nonnullis Lri>rr de mar,&& Corcyrenfibus atque a quibufda alijs 
noftritemporisgraxiscepokvocatur;abOppiano&ab 
Atbenaro jSrtiW appellatur; a Plinio vero priori graico feruato A 
vocabulo, Blennus dicitur. Et licet ex ijs ,qua: hi de Blenno feri 
ptareliquere (apud enim reliquos authores nullam Blenni pif 
fcis mentionem fieri Icimus) comprobari poffe non videatur, hunc pifcem noftrum 
Blennum e 1 Fc ; quando Plinius non nili , a Blennorum cinerem eum ruta ueficet uitia £?• calculor fanare 
prodidit; & Oppiauus loln 111 ^ Inter pifees } ejtti herhofd litor a incolunt, Blennum recenjitit ; AtllCIiauS | 
vero c co'bio dumtaxat Bclennumjimilemejfedixit. Non tamen temere fed vcrifimilibus conie- 
fturis perfuafi, huc Blennum efie affeueramus. Nam cum ySAiW mucum, Miim ve- 
rd ignauum & fegnem iignificet; hic nofter pileis, qui pra: catteris mucofus, quique 
ignauus&timidus, atque fegnis&tardus eft( vt infra dicemus) /SAiWt iurevocatur. 
Ad hoc accedit, quodmherbofis litoribus viuit; quod Bleno tribuit Oppianus. Ad B 
de poftremo quod (vt infra declarabimus) Cothio flue Gobio abfimilis non eft; que 
admodum Cothio fimilemBelennum facit Athensus. Verum cum Athentei verba 
ficlegantur d eVi Situultin tu ’sSixr MfJTrWioi jSiAi W, hocefl, efl autem Coitio forma fimilit 
Belemut ; tum in verbo uai, a tum in jSimW mendum fufpicor. Nam cum apud eunde 
Athenarum (vt in feptuagefimafextaMonftrauimus hiftoria) dNumenio «a'™, &a Athmri lom. 
Siculis KiaVai Gobius appelletur; naSio» verdnufquam alibi metio habeatur; haud ab “' r ’ s ““ r ' 
re effet 1 expun£to,K»'8a; aut t in p, commutato, uog,ia pro uahu corrigere; nam 
vtitum Kata, tum ucofia , facile in ttoStm deprauari potuit; fic vtraque caftigatio ratio 
ni admodum confentanea efl. Pari ratione cum Plinius & Oppianus Blennum pifce 
vocent, Belennus vero a nullo, prarterquam hic ab Athenato, inter pifces connume C 
retur, i expunQo, ysliiw in Athenato etiamreftituendumeffe videtur. Cum pra-te- 
rea praei tatis verbis flatimlubiungat Athenaus c ipicharmus autem in nuptijs hebes jWw; quof 
dam pifces uocauit , bit Herbis; Age autem Triglasgibbas ,Bceonaflue infuauct ; Et apud Atticos eft etiam Froucrbium 
neimbifiuialv maluspifas ; Vti freti uret vilem & malum pifcem eiTe teftatur; fic haud expli¬ 
cat, an jsiAiW& jsma»,vnus&idempifcis,veldiuerfipotiusfint. Verum cum p,°u'ar 
pifeis 'no too jsww.hoceft, breui velparuo dici videatur; & vilis fit & malus; haud 
ab re eflet arbitrari, quippe qui ( vt infra dicemus) paruus eft & vililfimus, 
fatam etiam vocari confucuiife. 
DESCRIPTIO. D 
Blennus magnum caput habet; oculos etiam magnos & eminentes, atque fuperi- 
ore parte duabus cutaceis appendicibus, marini Scorpionis inftar, ornatos; os medi 
ocre, ori pifeis oSogefimi terti) fimillimum, ferratis & validis denticulis munitum; 
branchias vtrinque quaternas; & binas etiam vtrinque pinnas, duas latas rotundas 
craffas & fatis magnas ad branchias; & alias duas multd anguftiores in ventre, fed ca 
piti valde propinquas. Pratter has autem, alia vna magna & inarqualis in dorfo extat, 
qua: quidem vti a pruno exorta dorfo vfque fer^ ad caudam deducitur, fic prior pars 
EE ij 
DE HISTO 
H I S T O 
