HIPPOLYTVS SALVIANVS 
? 
HISTORIA OCTOGESIMA SECVNDA 
DE MERVLA 
NO M E N. 
I C nofter o&ogefimus feptimus pifcis, quem non folum 
Roma:, fedalijsetia locis Merlo appellant (vbi admonenda eft 
tum locis eifdem, tum alijs plerilque non hunc folum pileem, 
qui vere Merula eft, led alios etiam nonnullos, & fi perperam, 
Mf rlt vulgo vocari) agrare is uoavefos, a lati nis verd Merula voca¬ 
tur . Proptcrea quod (vt Ilidorus Hylpalenfis, a quo Merulus 
appellatur, author eft ) a Merulee autsinftar nigra appareat . a Lippio 
Merulus etiam dicitur. 
DES CRIPTIO. 
Merula acutum roftrum habet; os mediocre; labra craffifiima; dentes incuruos; 
oculos magnos & fplendentes, quorum nigra pupillam ruber circulus ambit; & bra 
chias vtrinque quaternas. Prope quas dux funt pinna: craffiufcula: lata: & rotunda:; 
dua:que alia* minores in ventre. In dorfo vnica eft & longa; cuius anterior pars noue 
aut decem tenuibus aculeis munita eft, reliqua vero pofterior obtufa aculeorumque 
expers exiftit. A podice imo ventri vna etiam breuisfubeft. Cauda in alia una latam 
& fere rotunda definit. Corporis figura minori Turdoru generi fimillimaeft. Squa- 
p mis tegitur paulo latioribus quam Turdus. Vnicolor fere apparet; tota enim ex exru 
leo nigricat. Quod ctia ^ Diuus Ambrofius, ‘ Numeniusinlibrodepifcibus ,atqs 
A Ilidorus Hyfpalenfis teftantur, m aulam nigram effe dicentes; quibus affentitur & Eufta thius 
e Etfi non nigram t f:d folum nigris netis confierfam eam faciat . Nec Arilloteles inquies , I Mutatur pifccs 
qui Merulf , &qui Turdi appellatur , atque ctia Squillf, vere enim nigrefeut, poft ver albedine 
Juam recipiunt , fecus fentire credendus eft, quippe qui (vt quilpiam arbitrari pollet) ve 
re folum nigricare Merulam, reliquo vero tempore albam effe alleuerare videatur. 
Nam (vt in procedente etiam hiftoria declarauimus) id non intelligit Arilloteles, vt 
In Ariftoteiem quod res i pfa manifefte redarguat; fed hoc potius, quod cum Merula: & Turdi rch- 
quo anni tempore fubnigri fint, vere nigriores fiant ; vti verum clTe experietia ipfa co 
C probatur. Cuius quidem maioris & verno nigredinis ratione, reliqui anni temporis 
eorundem pifeium lubnigredo (& fi improprie, atque largo loquedi modo ) albedo 
Ouidimnota- appellaturabeo.CumprotereaabOuidio & Merula uhentes dicantur, aut nigricantem ex 
coruleo Merulam licentiofo poetarum loquendi more, ab ipfo virentem vocari; 
aut ( quod magis fufpicor) primam fecundi generis Turdorum fpeciem quam viri 
de effe in iuperiore hiftoria docuimus, pro Merula eu intcllexifle arbitrandu eft. In¬ 
ternis partibus Turdo iimillima eft Merula. Haud multum excrelcit libram enim vix 
vnquamluperat. 
L O C V S, 
Marinus pifcis eft Merula, in faxofis folum maritimis locis & iitoribus nafcens& 
degesjvndea Columella proditu eft 1 ll Hrfut optime faxojum mare nominit'Juiptfcct nutrit , qui fedieet 
quod in petris ftabulcntur , faxatiles didi funt, vt Alerule Turdique nec minus Melanuri. 
T radlditejuc Aelianus, ' Merula marina dominliorum & felicularum loco , in petrie tycatternis fabulatur . 
K Arilloteles vero , 1 Plinius,” Galenus, atque apud Athenarum "Diocles mmfaxatths 
tam recenfcnt. E t licet vbiqs frequens fatis eftefoleat, Plinij tamen teftimonioex hispifei 
buseft,qui Pontum non intrant; quamobrem de pifcibus Ponti agens fubdit, °saxa- 
tilium Tardui & Merula l funt . In maritimis etiainclufus pifcinis(quibus vti nos caremus, ita 
apud atiquos magnus earu luit vius) clauftra patitur, vt teftis eft Columella inquietis 
p Turdi complui .1 venera, Merulafque , & auidas Muilclas, tum etiam fiue macula (nam funt 
& varii) Lupos includemus, 
* Lib. xj.cap. 6 . 
b Hcx. j. cap. 2. 
c Athen. lib. 7. fol. 
, XJ2-3E 
d Lib. 12. cap. 6 . 
e Fol. 1934. 21. 
f Hdt lib.S.tap.30. 
S In frag. fol. 37. 7. 
b Lib. 8. cap. itf. 
i IJb 12. cap. 16. 
k HilLIib.8.cap.iy. 
1 Lib. 9. cap.ij. Jib. 
32. cap. xi. 
111 Cias.2. fol.29.C. 
n Lib. 7. fol. 132.33. 
0 Lib. 9. cap. if. 
P Lib. 8. cap. jy 
