rHex. Lib. f. 
«Ub.jj.cnp.x, 
« Lib.xi.cap.4f. 
u In Mofclla. 
DE HISTORIA A QV A T I L I V M A NIM A L I V M. 244. 
Hermi &Matandri Glanides confugiffet; fed illis, qui in eodem Iftro reperiuntur afli- 
milallet. Nihil igitur aliud firua;illa; Rheni, Illri, Euphratris, & Phafis Pauftyti.r fera: 
font quam Glanides, Hermi & Maeandri Glanidibus nigriores & rolraftiorcs; & ob 
id forfanfera: potius quam Glanidis nomine appellata: a Paufania . Quamob rem 
vti Paufanias Glanides Euphratris, Phafis, Rheni, & Iftri, feras homines deuorantes; 
ita Plinius Glanidem Rheni omne animal appetentem, & equos natates fa-pc demer 
gentem, Silurum appellare videtur. Ad cuius Plini; imitationem D. Ambrofium 1 v» 
r adorem minorum pifeium sdurum dixijje, credendum eft. Nec obflat, vti videtur Manardo,qu6d Manardl opi- 
Sturionum nollrorum nullus talenta quindecim pendeat;ad quam magnitudinem 
(Plinio tefte) aliquando Silurus excrelcit; quando non vbique, fed in foloNilo ,eo 
vlque Silurum augeri inquiat ipfe Plinius. I11 quo quidem Nilo fluuiorum om nium 
maximo, maximos etiam procreari pifces, maxime rationi eft conlonum. Nec illud, A 
quod plurimum apud Manardum poteft, aliqua apud nos dignum cfl confideratio- 
ne; peculiarem fdlicetNili pifcem, Silurum cenferi a Plinio; cuSturionesin Pado, 
prope quem natus erat, & in Ty beri, propter cuius ripas vixit, frequentes repedan¬ 
tur. Nam haud Siluri niliaci, ceu peculiaris Nili pifcis meminit Plinius, vti opina. 
turManardus, fed ccu reliquorum Silurorum maximi ,• quemadmodum Plini; verba 
cotemplanti manifellum eft. Quinimo & ipfemet eodem capite paulo infra, in Rhe 
no quoque Silurum reperiri teftatur. Et alibi inquit,' Silurifluuhiihs, pi&Mipim in Nilo 
nojeitur . Nec eft quod quifpiam poftremdobijciat, Sturionem quem Silurum e(Te con 
tendimus, fimilitudinem nullam habere cum eopifce,quem in hiftoria feptuagefima B 
tertia Glanidem fecimus; cum tamen Aeliano authore( vtfupra etiam citauimus) 
Clanis pifcis incola Marandn &Lyci Afianoru fluuiorum,&Europei Strymonis fpe- 
ciem Siluri, fimilitudmemque gerat. Nam Aelianus in authoribus traferibendis dili 
gens certd, fed haud quaquam in excutiendis eorum difiis induftrius, cum incitatu Ac ^ r n ” 5n<, “ 
Paufania: (cuius etiam auditor fuit fub Adriano principe) locum incidiffet, ficuafque 
illas Rheni, Iftri, Eupratris, & Phafis feras a Glanidibus Matandri & Hermi Ipecie dif 
iungi (vt prima facie verba ipfamonftrare videntur) arbitraretur; eidemque prardi- 
Aus etiam Plini; occurrilTet locus; videns illas Rheni aclftri feras, quarum meminit 
Paufanias, ^ Plinio Siluros appellari; nec aduertens Glanidem & Silurum hocloco, 
vc & alijs multis, vnum atque eundem pifcem exilii mari a Plinio, fed opinatus potius 
ei, non fecus quam Gratcis omnibus Silurum veN alium pifcem eile a Glanide, rem C 
ipfammagis interturbans fcripfit; 1 CUniipifciimcaUMmiri&I-yo'ojianorumfluminum, Ei<- 
ropti Strymonii r fpmem siluri fmiliiudinemqhrgerii. Quibus verbis ficuti omnes graxos authores 
fequutus, Silurum rc£H alium pifcem a Glanide fecit, fieperperam eosfimiles eiTe af 
leuerauit; nam praiter id qudd nullus alius (cripiorum hos pifces fimilesfedt, necip 
fe,nifi incuria pliniana:interpretationis deceptus, eosfimiles exiftimalTet. Sic itaqs 
rationibus, aduerlariorumiudicioinlolubilibus, non confutatisfoliirn argutis verbis, 
fed re ipfaprorfus atque funditus pelTundat is; nevllus dubitandi locus relinquatur 
amplius, euidentiffimis etiam veterum teftimonijs Sturionem antiquorum Silurum 
ede confirmemus. Primum enim ficuti Sturiones marini funt & fluuiatiles (vt mon- 
Ilrauimus) fica Plinio inter pifces amnis ac maris cSmunesrecenfentur Siluri; Ideq; ^ 
teftatur & Aufonius, dicens; 
u Nvincpccus ecjiioreum celebrabcre megne Silure, 
Quem velut adeo perdudum tergora oliuo 
Amnicolam Delphina reor . 
Et vti ex maiorum pifeium numero Sturiones funt, fic inter magnos pifces a veteri¬ 
bus countiinerantur Siluri . Et quemadmodum (vtfupra docuimus) in pleri (que lo¬ 
cis fabuntur Sturiones, ita a veteribus Siluros faliri confueuifieproditum eft. Sed cu 
hrc tres conditiones (etfi vix alicui ali; pifeium conueniant) Sturionem Silurum effe 
plcuc uc indubitanter non comprobent; potiora & certiora iam proferamus teftimo- 
HH iii) 
