— 28 
1246. Li. subsilacea Nyl. 1872, p. 357. — Extus subsimilis 
L. silaceæ Ach. Nyl. Scand. p. 226, et vix differt thallo 
læte ochraceo, supra ferruginose tincto, intus I violacée 
reagente atque e granulis minoribus constante, etapothe- 
ciis intus nigricantibus. Hæc sunt plana et marginata. 
Sporæ long, 0,007-10, crass. 0,005-6 millim. Epithecium 
nigrum, paraphyses apice incrassato nigricanti-cœrule- 
scente. Gel. hym. I intense cœrulescens. Nulli vere 
affinis. 
Saxicola in Pyrenæis. 
1247. L. declinans Nyl . 1878, p. 243 nota. — In hac notam 
optimam sistunt paraphyses articulatæ. Datur in Anzi 
Langab. n° 358 A. 
F. ocliromelsenaNyl. 1. c. Arn.Exs. 468, ferruginee 
colorata. 
Yar. subterluens Nyl. 1. c. hypothecio incolore vel 
subincolore. 
1248. J-j, declinascens Nyl. 1. c. — Prioris subspecies, diffe- 
rens præcipue paraphysibus non articulatis (apice cœru- 
lescenti-nigricante). Sporæ long. 0,010-14, crass. 0,005-6 
millim. Gel. hym. I cœrulescens persistenter, cum thecis 
aliquando subviolascentibus. Ecrustacea datur in Arn. 
Exs. 716. 
Saxicola in Tyrolia, Hungaria et Pyrenæis. 
F. ochromeliza Nyl. 1. c. Arn. Exsc. 553. Sper- 
matia long. 0,007-1], crass. 0007-8. Gel. hym. I cœrule¬ 
scens, dein thecæ violascentes. 
Yar. subterluescens Nyl. 1. c. — Hypothecium 
incolor. Reactio hymenialis ut in forma præcedente. Sper- 
matia long. 0,010-14, crass. 0,0006 millim. 
Saxicola in Tyrolia. 
1249. L. decoloi* Arn. Exs. 679. Nyl. 1878, p. 243. — Est quasi 
L. promiscua Nyl. cf. infra n° 1254, sed arcte affinis 
L. declmanti. DifferUa priore sporis turgidioribus longit. 
0,010-14, crass. 0,005-7 millim. Gel. hym. I cœrulescens, 
thecis subviolascentibus. Paraphyses médiocres apice 
incrassato fusco (acide nitrico rosello-reagenle). 
Saxicola in Tyrolia. 
