— 119 
E stirpe V. pyrenophoree species peculiaris sporis 
tenuioribus recedens. Est acroglypta Norm. 
Supra terrain in Norvegia. 
1758. V, sparsula Nyl. 1877, p. 231. — Thallus obscure oliva- 
ceus minutissime granulosus, sparsellus; apothecia pyre- 
nio intégré nigro'subglobulosa; sporæ incolores 3-septatæ 
longit. 0,023-27, crass. 0,010-13 millim. Gel. hym. 1 vinose 
rubens. 
Species sat distincta e stirpe V. pyrenophoree, sed 
thallus gonimicus et fere sicut iu Collemopsi, incertus. 
Accedere videtur ad Pyrenidium. 
Laoidicola in Anglia. 
1759. V. pseudolivacea Nyl. mscr. — Est V. olivacea Schær. 
L. H. 642, Anzi L. Langob. 408, Arn. Ausfl. xnr, p. 41, 
non Friesii. Hoc nomen mutandum fuit ob V. olivaceam 
Pers. anno 1794, Borr., jain exstantem infra n° 1779. 
Sporæ 1-septatæ; pyrenium intégré nigrum. 
***Sporæ 8 næ incolores vel fuscæ, murali-divisæ. 
8. — Stirps V . intercedentis Nyl. 
1760. V. scotinospora Nyl. Scand. p. 270, ut var. V. subum- 
brinee Nyl. — Thallus tenuissime albidus vel evanescens; 
apothecia majuscula, pyrenio dimidiatim nigro; sporæ ut 
in V. subumbrina Nyl. sed minores, longit. 0,030-34, 
crass. 0,013-16 millim. 
1761. *V. subinumbrata Nyl. 1878, p. 246; 1879, p. 362. —• 
Forsan jungenda est cum V. scotinospora. Sporæ demum 
fuscæ, minus divisæ, longit. 0,020-30, crass. 0,015-20 mill. 
Thallus cmerascens tenuissimus vel subevanescens. Apo¬ 
thecia in verruculis thallinis fuscescentibus. 
Saxicola in Hibernia. 
1762. ¥ *V. subviridicans Nyl. 1877, p. 566. — Forsan var. 
V. subinumbratæ et illi subsimilis, thallo virescente tenui 
ruguloso-continuo, gonidimioso. Sporæ longit. 0,046-70, 
crass. 0,024-30 millim. 
Supra saxa in rivulis in Hibernia. 
