« judicio certo » declaratur : « tylorhiza est forma acci- 
dentalis neque species propria. » Est autem omnino nor- 
malis et constans observatur. Specimina visa latit. 5-7 cen- 
tim. Thallus CaCl supra intusque erythrinose reagens. 
Apotheeia versus ambitum disposita. 
Ibid. p. 136, observatur Gyrophoram quamdam iectam 
mense Maio altit. 2,000 m. abundanter sporiferam esse; 
eamdem contra Iectam mense Augusto altit. 3,000 m. solum 
thecas vacuas vel juniores habere, sine sporis ullis evo- 
lutis. 
420 (bis). l a et 2 a subtribus babent stratum gonimicum loco strati 
gonidici, quodexstat apud sequentes subtribus. 
459 (bis). In var microspora ad Norrl. H. L. F. adde n° 381. 
526 et 527 (bis), lu. squamulata et L. tetrasticha pertinent 
ad sectionem præcedentem. 
528 (bis). Observandum est thallum Lecanorarum hujus sectionis, 
Candelâriœ, licet vitellinum, K non mutari, quia Acidum 
lecithophanicum (Lecithophanum) non continet. Idem di- 
cendum est de omnibus thallis vitellinis vel aureoflavis K 
non purpuraseentibus. Alii thalli hujus coloris, qui K 
rubescunt, Acido chrysophanico gaudent. Nyl. 1879, 
p. 559. Cf. etiam Henneguy, Lich. utiles , p. 49. 
539 (bis). Ad Lecanoram spodomelam Nyl. 1886, p. 101, addendum 
est eam Iectam fuisse in Transsylvania. lllius paraphyses 
clavam fuscam habent et tum epithecium fuscum conspi- 
citur. Spoiæ etiam 1-septatæ analogiam confirmant inter 
Lecanoras et Lecideas. 
609, 610 (bis). L. peralbella et subalbella non sunt nisi formæ 
L . albellœ Pers. parum discernibiles, illius gelatina hyme- 
nialis I magis rubescente, hujus cœrulescente deinque 
obscurata. Etiam L. cœsiorubella Ach. non aiffert a L. al- 
bella. Nyl. in litt . 1887. Datur L. perabella in Norrl. H. 
L. F ., n° 138. 
697 (bis). Ad L. erysibem typicam pertinet B. inundata Hepp, Zw. 
Exs. 258, non distinguenda. Nyl. in litt. 
702 (bis). Sub L. proteiformi subsumenda est saltem ut var. Ion- 
