remota exulafle. Spedlantur tamen aliquando, hortos 
et loca habitaculis fuis propiora perreptantes. 
Felix fane fauftumque eft humano generi mirandos 
hofce ferpentes veneno prorfus carere ; ob molem tan- 
tum et robur timendos ; quibus fane adeo praepollent 
ut cervos aliofque majores quadrupedes, conftringendo 
et amplexando enedtos, lento hauftu abforbeant: et 
dein ufque ad ftuporem et torporem fatiati latent, de- 
tedtique facile vel fciopetis, vel aliis modis confici 
poffint. 
Cum praegrandes hos ferpentes quafi ad aliorum 
animalium perniciem natos contemplamur, horrefca- 
mus illos et averfemur necelfe eft ; ft vero formam tats- 
tum et colores fpedlemus, non mediocrem illis inefle 
pulchritudinem lubentiflime fatebimur. Color illis, 
uti et aliis hujus generis, diverfus eft pro varia tEtate ; 
lit plurimum tamen eft cinereus, per dorfum et latera 
plagis maculifque oblongis, magnis, fufco-ru'bentibus, 
feu ferrugineis, margine nigro circumfcriptis, et albo 
flavoque notatis variatus : venter plerumque flavefceps 
albet. 
Referunt biftorici totum Romanum exercitum, con- 
fpedbo immodico ferpente, (quem verifimile eft ejuf- 
dem fpeciei fuifle cum illo qui in tabula depingitur), 
ingenti metu perculfum fubito, et confternatum fuifle. 
Immanem hunc ferpentem Valerius Maximus ex libro 
Livii hiftoriae deperdito his verbis memorat. 
“ Quae quia fupra ufitatam rationem excedentia at- 
tigimus, ferpentis quoque a T. Livio euriofe pariter 
ac facunde relata fiat mentio : Is enim ait in Africa 
apud Bagradam flu men tanta? magnitudinis anguem 
fuiflg 
