pertum fit, Arabas hifce animalilpus vel nunc pro cibo 
uti, vix egere videtur ilia vox ulla alia interpretatione 
praeter communem et vulgarem. Cur enim miremur 
fandum ilium et abftemium prophetam, cum ab inani- 
bus mundi gaudiis fe procul fubduceret, cibo ufum fu- 
ilTe non fane inter dapes lautiores numerando, fed illo 
tantum qui in locum potioris efcae fuffedtus fit ? Ut 
hanc conjedluram firmemus, teftimonium Domini Has- 
seequist liceat nobis proferre, qui de hac ipfa re ita lo¬ 
quitur. “ Qui infectis virum hunc fandtum vefci foli- 
tum fuilfe negant, aiunt cibum e locuftis paratum ig- 
notum prorfus efle et inufitatum. Si vero hi in AEgyp- 
tum, Arabiam, aut Syriam migrarent, longe aliter de 
hac re fentirent : certis enim temporibus locuftas af, 
fatas communiter comedunt Arabes, nec dubitandum 
eft illis tempore, quo vixit Joannes Baptista, pro ci¬ 
bo fuilfe. Prasterea his locis mores antiqui non facile 
dilabuntur, nec Baptists cibus mirus aut infolitus 
jam reputatur. Prefbyter etiam Graecus, nequaquam 
indodus, mihi pro vero affirmavit ecclefiam fuam per 
verbum cwoiiccj locuftas femper intellexifie ; rifitque 
ipfe cum a me audiret noftros interpretes plantam aut 
avem illo verbo fignificari conjecifie. ” 
