MANTISSA. 
! '33 
gofa fubftantia Tuberibus fimllis, quae Myrobalani citrins flores, & a quibuf- 
dam Faba Bengalenjis dicitur, ad omnes haemorrhagias, praefertim ad hasmopto- 
fyn fidendum, fumme utilis, fit primum iftius Palmae frudus rudimentum, 
quam Plinius Adypfon vocitet, nos folertifiimis Naturalium Indagatoribus con- 
fiderandum relinquimus. 
Jv? 7 . 258. pcft lin. 38. 
Myrobalanus Bellerica OJfficinar. Taunecai Malabarorum. Cujus frudus funt 
quafi pilofi, in extima facie, ut rite dixit Fallopius ; Forte Tani, Hort. Malab. 
Part. 4. Tab. 10. Cajus in defcriptione, frudus funt cortice tenui glabro ni¬ 
tente, ac rubicundo cindi, noftri tamen cortice fericea lanugine ex fubruffo, 
nitente funt obvoluti, caeteris autem huic omnino convenit, ut eandem efle Ar¬ 
borem merito fufpicari liceat. Perperam enim mea quidem fententia huic Tani 
Malabarica i Commelino adfcribitur; Frudus in Infula St. Mana pyra majora 
referens, intus mucculentum, CPB. 439» Myrobalano Bellerica ut nobis vi¬ 
detur Idu-Mulli, Hort. Malab. Part. 4. Tab. 18. congener eft ; & nominari 
poteft Myrobalanus Indica , Arbor fpinis horrida,^ anguftiori folio longo, frudu 
racemofo. Hujus quoque Iodolis, fcilicet quoad frudus faltcm, eft Punan- 
chidde Malabarorum. Quse fub titulo Purnaval etiam aliquando ex Orient. India 
accepimus (i. e.) Arbor aromatica e Corontandel Laurinis foliis binis, ternifve 
noftra ; Raij cujus ramulus abfque frudu tanc nobis invifo, in Phytogr. Tab. 14. 
exhibetur i & dici mereatur Prunifera triphylla Indica foliis & ligno aromaticis, 
frudu umbellato pyriformi, fericea lanugine tedo. Forfitan non incommode ad 
Agallochum, barbara appellatione, nunc ob faporem amarum, Xyloaloen re¬ 
ferri poflit. Arbor ad Thymiamata retrorfioribus faeculis frequenti ufu, cujus fit 
mentio in libro Proverbiorum, cap.j. v. 17. Canticorum 4. v. 14. Pfal. 45. v. 9. 
Eadem arbor aromatica, feu idem Aloes lignum defignatur Joan 19. cum fcri- 
bitur quod Nicodemus venerit ptypa. cpvpK x»\ otXons «<r« fe¬ 
rens mifturam Myrrhae & Aloes, quafi libras centum. Agallochum Officinarum , 
CBP. 393. Lignum Aloes vel Paradiji, vel Sandae Crucis, Ccrnaro. Lignum eft 
(Autore Diofcoride lib. 1. cap. 21.) quod ex India & Arabia adfertur. Thyino 
ligno fimile, Inypivov, huhs 7 rx^afvtpov lv ryyevrs jiira 7ro<nj? mx.gix;j pundis & 
maculis diftindum, odoratum, cum amaritudine quadam guftum adftringensj 
quod vero Agallochi arborem, frudum proferre rotundum, Piperis modo, & 
rubentem Serapio libr. Simplic. refert, a veritate alienum efle fufpicor, cum nec 
reliqui Arabes , Rhafis, Averroes & Ifaac , ufquam ejus frudus meminerunt, ta- 
metfi Agallochi facultates defcripferint: Cuni vero rariflima fit hsec Arbos, San- 
talum flavum, aut citrinum ejus ponitur. Ita Renodata, Si dtp 
Lignum aloes, Sandalum citrinum fubflituendum. 
Myrobalanus Emblica anguftis Aeaeis foliis, flofculis Tamanfci racemofts. Nel- 
lemaram Malabarorum. An Myrobalanus Embltca, Clufij hot. adGarc . Jrm. 
Hiff.lib. 1. Myrobalanus Emblica, foliis Securidacae, Breyn. Prodr. 2. 74. N** 
licamaram, Hort. Malab. Part. i.Jig. 38. vid.fol 6. hujus Altnageft. 
Pol. 259. ad lin. 3. 
An Myrrhis anriua alba, hirfuta, nodofa, Paftinacas fyiveftris folio candicante, 
Hcrt.Catb. 148. 
