Si externam corporis figuram fpeftemus, ad pho- 
cas, feu ut vulgo vocantur, vitulos marinos pluri- 
mum appropinquat Trichechus; cum quibus, fi 
fyftematis naturalis habcatur ratio, rette confociatur. 
Color illi eft atro-fufcus. Corpus pilis raris con- 
fpergitur, cuteque tegitur cralfa et rugofa. Caret 
Trichechus omni formas venuftate. Corpus medium 
permagnum eft, fenfimque attenuatur ad caudam 
breviflimam. Caput maxime rotundatum et breve 
eft: labia crafliflima; vibrifiaeque exinde utrinque 
crefcentes pellucidse funt, et ftraminete craflitu- 
dinis. Maxillae fuperiori infunt dentes duo Ion- 
giflimi, maximi, acuti, deorfum tendentes. Inlon- 
gitudinem multorum pedum, aliquando etiam vi- 
ginti crefcit Trichechus Rofmarus. 
Hujufmodi beftiarum, hominum confpe&um et 
confortium longe fugientium, perfectam morum 
vitaeque rationis notitiam fruftra defideramus; quam 
fane aflequi non licet phyficis nifi frequenti vifu 
fedujaque manfuetiorum a'nimalium obfervatione. 
Plurima, ut ait perelegans fcriptor, in deferto hor- 
rido, ingentique pclago perficiuntur opera, quae 
perfpicaciffimum hominum acumen femper effu- 
gient. Nihil igitur novimus de Trichechorum vita 
et moribus praeter quod narraverint navigatores qui 
illos in feceflibus fuis temporariis apud infulas gla- 
ciei mari Arftico fluitantes, vel in littoribus Sep¬ 
tentrional ibus confpexerint. Gregatim degunt Tri- 
chechi, turmifque maximis in littora ad dormien- 
dum conveniunt. PugnacilTimo funt ingenio, et 
enoaaibus dentibus ftevillima vulnera inter mutua 
certamina 
