tis eximia exoritur pulchritudo, cum forfan figilla- 
tim confpedtis vilefcat pretium. In Angliam Aprili 
mcnfe involat, cumque pullos aluerit, autumno vix 
finito, aliam fibi fcdem quaerit. Facillima auditu 
raro confpicitur: fallit enim oculos color cortici 
arboris nec longo intervallo limillimus, aures feri- 
ente rapida et canora voce citiffime iterata. Vivitur 
Torquilla eodcm fere modo quo picis ; linguaque 
eft huic, ut et illis longiffima, rctradlilis, quam 
ejaculando inter corticis rimas latitantia infedla prae- 
datur. More quoque picorum ova depbnit in arbo- 
rum foraminibus, nidum pene nullum ftruens, fed 
molli ligno putrido infidens. Ovis dum incubat 
femina (quae interdum quinque parit, interdum 
ocfto, alba admodum et fcmi-pellucida) collum cor- 
pufque, ft turbetur, miro modo contorquet quafi 
minitans : unde nomen Torquilla. Narrat dodtifti- 
mus Derhamus in praecellenti libro Phyfico-Theo- 
logicoj fe puerum ab hac ave non femel perterritum 
fuiffc, nec e foramine, quo riidificarat ova aiifum 
effe furripere, quafi a ferpente repulfum. Latet in¬ 
terdum nidus in cavo altilfimo; ut vix difeerni pof- 
lit: quod fi quis avem tangcre conetur, illico more 
ferpentum fibilat; quod fibilum ipii etiam pulli 
fortiter emittunt. Notandum eft tantam effe Tor- 
]uillae cum cuculo affinitatem, ut ab ipfo Linnaeo 
femel in eodem genere conjuncla fit. 
