ma, formaque tarn conftans et fere perpetua, ut fe- 
mel cogniti cum aliis vix confundi poftint. Inter 
tales merito numeratur ille qui Ly coper donfornicatum 
nominatur, inaridis ripis praecipue vifus ubi humus 
laxior et friabilis. E plantis eft rarioribus quae in 
Britannia gignuntur. Simul atque ab humo attolli- 
tur donee amplius augeri definat, fubrotunda eft feu 
leviter ovata, magnitudine mali parvuli, conftatque 
e globo centrali valva tenui obdudto tunicifque dua- 
bus concentricis involuto, quarum exterior luperfi- 
ciem habet nonnihil fcabrofam. Continetur inter 
hafeetunicas vifeidumet mucofum quoddam fluidum. 
Cumveroad plenam magnitudinem adoleverit, quafi 
arte magica fubito commutatur planta: facies, aflur- 
gitque quail templum parvulum, columnis quatuor 
innixum ex aequo diftantibus et in fummo conjunc- 
tis, globumque ipfum fuftinentibus quo aedes ter- 
minantur. Utcunque mira videatur fubita transfor- 
matio, caufa tamcn nullo negotio poiftt exponi. Cum 
enim planta ad plenum audta fit, tunica: ftatim ruin- 
puntur, quarum interior vi refiliendi penitus inverfa 
in quatuor fegmenta dividitur, quorum apices apici- 
bus fegmentorum tunicae exterioris adhaerent; quo 
fit ut globus centralis elevetur, ut in tabula. Eodem 
fere tempore femina e globi ore, pulveris tenuifiimi 
more, exploduntur ; jamque planta vicibus perfundta 
remanct et quiefeit. Juniori color albido-cinereus, 
adultae fufeus, indiverfis fpeciminibus plus minufve 
faturatus. Si anteadtis temporibus, cum adhuc in 
animis hominumdominaretur fuperftitio, cornpertum 
fuiilet Lycoperdon fornicatum, credidiffet procul- 
dubio vulgus, non iinelepido daemonum et empufa- 
rum dolo e planta templum aflurrexifle. 
