Narrat Dominus Pennantus fe ab hominibus fide 
dignis accepilfe, in certis maris Indici partibus vifa 
interdum fuilfe fpecimina, quorum lingula brachia 
longa effent novem orgyias ; Indofque navigium 
fufcipere non audere, nili prius latis lecuribus in- 
llrudtos, ut brachia fepias cymbam prenfantis poffint 
abfcindere: quod ni faciant periclitari ipfam cym¬ 
bam ne fub aquis mergatur. 
Lepidam hiftoriam ex Trebio Nigro excerplit Pli- 
nius de monliro hujufmodi quod immodicis ill 
receptacula commiffis furtis, non levem pifcatorum 
iram in fe convertit. 
fC Caetera, qute idem retulit, monliro propiora 
polfunt videri. 
Carte'iae in cetariis alfuetus exire e mari in lacus 
eorum apertos, atque ibi falfamenta populari, (mire 
omnibus marinis expetentibus odorem quoque eo¬ 
rum: qua de caufa et nalfis illinuntur: j convertit in 
fe culiodum indignationem affiduitate furti. Im- 
modicae his fepes erant objedtee: fed has tranfcende- 
bat per arborem: nec deprehendi potuit, nifi canum 
fagacitate. Hi redeuntem circumvafere nodlu, con- 
citique cullodes expavere novitatem. Primum om¬ 
nium magnitudo inaudita erat: deinde color muria 
obliti, odore diri. Quis ibi polypum expedlalfet, 
aut ita cognofceret ? cum monliro dimicare fibi vi- 
debantur. Namque et afflatu terribili canes agebat, 
nunc extremis crinibus flagellatos, nunc robulliori- 
bus brachiis clavarum modo inculfos, aegreque multis 
