Die Pßanzengeographischen Verhältnisse der Bnlatonseegegend. 
105 
637. H. praealtum Vill. in Glochin. Cichor. 1808, 17, Vill. Voy. 1812, 62, 
t. 2, fig. 1, NP. 539, astolonum, descriptioni Naegeliane conveniens: Sf, Bg, Fd, 
Kh, Szgl. 
638. H. Banaticurn Heuff. Enum. pl. in Banatu etc. 1858, 115, Fries Epicr. 
17 (H. sxx^ev-Bauhini X cymosum; H. stellulatum Simk.? Erdely 369, ob folia stel- 
lulato-pilosa): Bd. 
639. H. rnegatrichum Borb. ÖBZ. 1879, 134, Budapest növ. 1879, 95 ( H.glan- 
cescens vel 11. auriculoides X sup er-cymoswn sive H. pseudosabinum ; H. umbelliferum 
NP. 735, subsp. cymosiforme eor. 1. c. 736, 11 Pannonicum var. lasiophorum NP. ? 
752). Stoloniferum, folia quod pubem, colorem atque formam attinet, eis H. cymosi 
similia, aeque setosa, inflorescentia cymoso-umbellata: Kh; — var. aproles Borb. 
ined., differt ab omnibus formis in NP 1. c. enuineratis, rhizomate crasso astolono, 
ab H. pseudosabino umbella magis illi H. auriculoidis simili, longi-atque nigriseta, 
foliis paulo angustioribus, ab H. auriculoide defectu stolonum, foliis illi H. cymosi 
similioribus, sed micro-atque pycnosetis, inflorescentia umbellata, a H. Budensi NP. 
741 (1885) stolonibus nullis, foliis lanceolatis, haud linearibus, colore H. pseudo- 
sabini, involucri squamis nigricantibus, longe villosis: Bd; — var. Svevorum Borb. 
in sched. 1888 ( H. sn'pev-aui'iculoides X pseudosabinum; H. Budense NP. 1885, non 
Borb. 1876), foliis, ut in H. glaucescente elongato lanceolatis, acutis, longe atque 
dense setosis, laete viridibus; inflorescentia laxe cymosa, subumbelliformis, canes- 
centi-floccosa, insuper cum capitulo nigrescenti longe atque dense villosa. Ab 
H. auriculoidc pedunculis crassioribus canescentibus, capitulo maiore nigricante, 
inflorescentia etiam umbelliformi, nec non habitu quodam modo H. cymoso simili 
etc. differt: Bd. 
64-0. H. cymosum L. 1763, 1126, NP. 401: Kh (SzHW), VB!; — var. pseudo¬ 
sabinum NP 408: Bd, Gys, Aräcs Koloska. VB; — var. odontophyllum Borb. ined., 
robustum, grandi- et latifolium, foliis distincte dentatis, umbella grandi, Bd, Magyar- 
Ürög (Richt. L !); — var. chrysophaes NP. 403, foliis late obovatis: Al, Bf ( H . cymo- 
sum Sadl.); — var . geotropum Borb. ined., stolonibus subterraneis elongatis, Gys; - — 
var. Nestleri Viel., Voy. 1812, 62; Schultz, Archives de Flore 1858, t. IV, fig. 1. 
elogato-lanceolatis, dentatis: Bd. 
641. H. echioides Lumn, Fl. Poson. 1791, 348: T (Rel. Kit. 6 , 112), Bf (Sigm. 
48), Kh (SzHW), Kekküt (Kit. Bar.); — var. albocinereum Rupr. Fl. Petrop. 1845, 
642; minoriceps NP. 486: Bg; var erianthodium Borb. Vasvärm. növ. 200: Fd. 
642. H. cinereum Tausch, Flora 1819, 463, Ergänz.-Bl. 1. 1828, 60, NP. 508; 
vat. Balatonense Borb. TTK 1894, 499. capitulis maioribus, cum floribus usque 
16 mm. longis, inflorescentiaque pseudodichtoma, non ad H. seiigerum Tausch, 
sed ad H. cinereum pertinet; differt tarnen stolonibus nullis, capitulis eglandulosis 
longe (5 mm.) villosis, squamis parum latiusculis, caule sparse setuloso, foliis dense 
setosis, a var. Tbayeusi NP, 508 praeterea squamis non albicantibus, imo canes- 
centi-nigrescentibus, longius villosis. Longisetum, praecox, caulix repetito-bifurcus, 
usque multiflorus, apice racemosus vel corymbosus, capitulis laxis. Reliqua cum 
descriptione in NP. citata convenire videtur: SO Jutas, Bf (H. leucoceph. X eriantho¬ 
dium?). — H. saxatile Jacq. Obs. II. 1767, 30: Kh (Ärvay, in Kit. itin. Baranya, 
Neilr. Aufz. 140). 
643. H. Wiesbaurianum Uechtr. in Baenitzii Herb. Europ. Prosp. 1879, 5, 
Deutsche Botan. Monatschr. 1884, 102: Bd (Borb. TTK. 1894, 47), Koloska, SzK, 
Apäcza-fara. — Ab H. Danubiali mox sequente differt caule scapiformi, aphyllo, 
vel monophyllo, foliis minoribus angustioribusque magis incisis setis rigidioribus, 
capitulis minoribus, canescenti-floccosis, squamis angustioribus, a H. Heuffelii Gris. 
Comm. 1852, 56, praeterea capitulis glandulosis; — var. ß Pillicianum Borb. ined., 
foliis breviter petiolatis, ovatis vel late ellipticis, dentatis, dense atque ridige seto¬ 
sis, anthodii foliolis latioribus H. Danubialis, a quo caule scapiformi aphyllo vel 
monophyllo, setis multo rigidioribus etc. diversum: VB, SzK. 
654. H. Danubiale Borb. TTK 1877, 456, 1879, 322, Budapest növenyei 97: 
A-Koloska, SzK. 
