— 67 — 
keines der sonst wohl wirksamen Beihilfsmittel begunstigt 
erscheint, gleichwohl aber die Samenentwicklung eine sehr 
Reichliche zu sein pflegt. » 
Hieruit volgt dat volgens Hegelmaier altans L. 
minor eenigszins proterogynisch is ; daarentegen L. gibba een 
tusschentoestand vertoont, waarvoor ik geen juiste uitdruk¬ 
king ken. 
Andere schrijvers daarentegen houden Lemna -soorten 
voor proterandrisch ; met name is dit het geval met Lud¬ 
wig, die L. minor monöcisch-proterandrisch noemt 1), wat 
nog nader door hem in een referaat over een opstel van 
T r e 1 e a s e bevestigd wordt 2), waar men ook over verdere 
litteratuur het noodige vermeld vindt. T r e 1 e a s e zelf 
houdt Lemna minor voor proterogynisch. Het meerendeel 
der opgaven pleit voor een protérogynie dezer planten. — 
Slechts Ludwig spreekt zich bepaald uit voor een prote- 
randrie en mogen wij zijne waarnemingen vertrouwen dan 
zou hieruit dus volgen dat in dit plantengeslacht enkele soor¬ 
ten in dit opzicht variëeren. Met zekerheid volgt hieruit 
echter dat Lemna en in het bijzonder L. minor de eigenschap 
heeft nimmer de mannelijke en vrouwelijke organen tegelijk 
tot ontwikkeling te brengen ; waardoor dus zelfbestuiving en 
daardoor autogamie wordt belet. Deze zoude alleen nog in 
het uiterste geval, wanneer geen kruisbevruchting optreedt, 
kunnen tot stand komen door bet ontvankelijk blijven van den 
stempel, zoolang totdat de eerste meeldraad zich ontwikkeld 
heeft, welke bevruchtingswijze door Hegelmaier mo¬ 
gelijk, zelfs waarschijnlijk werd geacht. Zelfbevruchting 
zoude dus uitzondering zijn. 3) 
1) Bot. Cent. II. 1880. p. 862 noot. 
2) Bot. Cent. IV. 1883. p. 108 noot. 
3) Ook Micheli, in Journ. de Phys : Tomé 82. p. 107, meent dat de 
Lemna’s facultatief diöciscli zijn. 
