- 69 — 
Alles wijst er op, nagaande wat wij uit andere voor¬ 
beelden uit het plantenrijk omtrent bloemenbiologie weten, 
om met zekerheid te mogen aannemen dat wij hier te doen 
hebben met een zoïdophile bloeiwijze. Wie zal echter 
kunnen beslissen of wij hier te maken hebben met een zelf¬ 
standig zich ontwikkeld hebbende zijtak van het plantenrijk 
of met een degeneratievorm eener hooger ontwikkelde groep, 
die zich geheel aan de levenswijze in het water heeft aange¬ 
past ? 
Noch door vergelijkende morphologie noch door biolo¬ 
gische eigenschappen laat zich met zekerheid eenige ver¬ 
wantschap der Lemna's tot andere plantenfamiliën aan wij zen 
1), We hebben alzoo in theorie gezien dat de Lemn&AAoei- 
wijze eene zoïdophile bloem schijnt te zijn ; wordt dit nu ook 
in de natuur bevestigd ? 
Ludwig vermoedde 2), dat het voor Lemnci minor van 
voordeel zoude zijn, dat de over de kroosmassa rondscharre¬ 
lende insekten de bestuiving zouden veroorzaken, zonder dat 
zij bepaaldelijk op de bloemen opmerkzaam werden gemaakt, 
wegens het gemis van een gekleurd perigoon. Iets later 
verklaart dezelfde schrijver zich nader 3), want hij meent dat 
door de plaatsing der sexuaalorganen en door proterandrische 
dichogamie zelfbestuiving buitengesloten is, evenals vreemd- 
bestuiving door het water wegens de kleinte van de stijve 
meeldraden en den weinig omvangrijken stempel, door 
den wind echter wegens het gering aantal pollenkorrels. 
Waargenomen heeft deze auteur dat het eenden kroos 
hoofdzakelijk door op de oppervlakte van het water levende 
insekten, zooals waterwantsen enz. wordt bestoven. Deze 
volbrengen het pollentransport zonder bijzondere vergoeding 
1) Verg. Eichler. Blüthendiagramme I. p. 73 e. v. 
2 ) Bot. Cent. II. 18801. c. 
