71 
reden te zien, .waardoor van hydrophilie in dezen zin geen 
sprake kan zijn. Immers de bloemen ontwikkelen zich steeds 
in den inham door het blad met zijn zijspruit gemaakt, 
zoodat door deze plaatsing een aanraking der fruktificatie 
organen al zeer onwaarschijnlijk is. 
Opmerkelijk moge het nu schijnen dat ik van alle waar¬ 
genomen bloeiende Lemna -soorten alleen L. trisulca met 
vrucht heb gevonden. Hoe overvloedig L. minor en ook 
L. gibba dit jaar gebloeid hebben, is het mij niet mogen 
gelukken in de slooten een enkel vruchtexemplaar dezer soort 
te vinden. Bovendien heb ik Lemna minor langen tijd in 
huis gecultiveerd en deze soort zelf bestoven, zonder dat ik 
bevruchting heb zien optreden. 
Uit waarnemingen van anderen blijkt echter dat deze 
soort in de natuur wel vruchten kan voortbrengen, gelijk 
ik dan ook voor L. trisulca heb kunnen waarnemen. Ik 
geloof hieruit de gevolgtrekking te mogen maken dat de 
Lemna -soorten tot die planten behooren, die, door welke 
omstandigheden dan ook daartoe aangezet, langzamerhand 
er toe gebracht zijn, zich hoofdzakelijk langs vegetatieven 
weg te vermeerderen. 
Dat deze wijze van voortplanting bij de Lemna's hoofd¬ 
zaak is, zal niemand willen ontkennen — verreweg het mee- 
rendeel der kroosplantjes ontstaat door het vormen van 
zij spruiten en doen op die wij ze het dicht aaneengesloten 
Lemna -tapijt ontstaan. De generatieve voortplanting is meer 
en meer in onbruik geraakt, en een mindere ontwikkeling 
der geslachtsorganen zal daarvan een gevolg zijn. De 
Lemna y s kunnen, altans gedurende vele generaties, buiten 
geslachtelijke voortplanting ; ja zelfs bij L. polyrrhiza is dit 
bij ons regel, terwijl L. arrhiza in de gematigde luchtstreken 
nimmer bloeit en het kan ons daarom niet verwonderen dat 
zij aan een zekerder wijze van voortplanting de voorkeur 
