77 — 
wichtsstand'gebracht worden Zoolang de stoeten een zekere 
grens niet overschrijden, keert het voorwerp telkens tot zijn 
evenwichtsstand terug ; zoodra echter de grens overschreden 
wordt, valt het veelvlak over. Het rust nu op het volgend 
vlak, en de schommelingen hebben om een nieuwen even¬ 
wichtsstand plaats. De vlakken van den polyeder stellen de 
pangenen, d. w. z. de eigenschappen, voor; de schommelin¬ 
gen, waardoor het veelvlak naar zijn stand terugkeert, stellen 
de continue variatie om den evenwichtsstand voor. Een 
ontstaande variëteit schommelt om twee evenwichtsstanden, 
nl. de oude en de nieuwe eigenschap ; de schommelingen 
gaan echter onmerkbaar in elkander over. 
Een kenteeken dat in veel dergelijke gevallen aanwijst 
dat een soorten-vormende variatie (of kortweg een speling) 
aan de waargenomen continue variatie aandeel heeft, vind 
ik in het verschijnsel, waaraan ik den naam van « halve 
Galton-curven» wensch te geven. Ten einde de 
beteekenis dezer uitdrukking duidelijk te maken is het wen- 
schelijk eenige mededeelingen over normale Galton-curven te 
doen voorafgaan. 
Zooals bekend is heeft de Belgische anthropoloog Quete- 
let ontdekt dat de variaties van een enkele eigenschap, bij 
talrijke individuen van één soort (of van één ras) onderzocht, 
symmetrisch om een centrum van grootste dichtheid gegroe¬ 
peerd zijn 1). De groepeering der variaties volgt de be¬ 
kende wet der waarschijnlijkheidsleer, ni. de binomiale curve 
van Newton 2). Hoe grooter het aantal waargenomen 
1) Ad. Quetelet, Anthropométrie, 18/0. — Zie ook van denzelfden 
schrijver : Théorie des probabilités (Encyclopédie populaire, A. Jamar), 
1853. 
2) De binomiale curve van Newton wordt in fig. 1 op blz. 80 door 
de stippellijn voorgesteld. De opvolgende ordinaten dezer curve stellen 
de successieve coëfficiënten voor van het polynomium dat ontstaat door de 
ontwikkeling van het binomium (a+bj m . 
