— 80 — 
tot ordinaten, dan blijkt dat zij op een voldoende wijze met 
de waarschijnlijkheidscurve overeenstemmen. Dit werd 
voor een der tabellen uitgevoerd in fig. 1 ; de stippellijn stelt 
de waarschijnlijkheidscurve voor. 
Fig. 1. — Oenothera Lamarckiana. 
Curve der vruchtlengte voor 568 planten. — De stipellijn stelt de curve van de 
wet van Quetelet-Galton voor. 
Bij deze onderzoekingen heb ik in sommige, niet zeer 
zeldzame gevallen waargenomen, dat de variatie eenzijdig 
plaats had. Al de getallen liggen dan aan één zijde van het 
toppunt ; aan de andere zijde ontbreekt het varieëren volko¬ 
men. Zulke curven verdienen dus den naam van «halve 
Gal ton-curven ». (Zie fig. 2 op blz. 81). 
Ik haal hier slechts enkele voorbeelden tot staving aan : 
Caltha palustris. Op één groeiplaats bij Hilversum 
bloeiden op één dag, in Mei 1886, 416 bloemen. Ik bracht 
deze bloemen tot groepen naar gelang van het getal der 
kroonbladen, hetwelk tusschen 5 en 8 afwisselde ; het aantal 
bloemen van iedere groep werd tot procenten herleid : 
Bloemen met 5 6 7 8 kroonbladen 
Aantal 72 % 21 °/ 0 6 °/ 0 1 °/o 
