— 84 — 
Door de bovenstaande voorbeelden, die uit een veel 
grooter aantal gekozen zijn, hoop ik het bestaan van 
«halve Galton-curven» voldoende te hebben be¬ 
wezen. 
Thans ga ik over tot het tweede gedeelte van mijn ver¬ 
handeling. 
Er dient thans bewezen te worden, dat de halve Galton - 
curven niet mogen beschouwd worden als de uitdrukking van 
een continue variatie van een specifiek kenmerk, maar veeleer 
het voorhanden zijn van een continu varieerende speling 
aanduiden. 
Dit bewijs berust op het beginsel dat het mogelijk moet 
zijn de eenzijdige variatie in een symmetrische te verande¬ 
ren. Hierbij moet het toppunt der nieuwe curve niet met het 
kenmerk der soort 1) samentrefFen, maar van de gemiddelde 
waarde van het nieuwe varieteits-kenmerk afhangen. Het 
ligt voor de hand, dat dit bewijs langs proefondervindelijken 
weg, en wel door teeltkeus, kan verkregen worden. 
Ik behoud mij voor, de hieruit gesproken wet later nader 
toe te lichten en op talrijker feiten te grondvesten ; thans 
wil ik slechts één proef met Ranunculus bulbosus tot staving 
mijner stelling aanvoeren. 
Op een groeiplaats nabij Hilversum varieerde het aantal 
kroonbladen der genoemde soort, die bij ons algemeen voor¬ 
komt, ieder jaar. De variatie was steeds eenzijdig : bloemen 
met meer dan vijf kroonbladen zijn niet zeldzaam, bloemen 
met vier of minder kroonbladen heb ik niet gevonden. 
Ten einde de curve te verkrijgen telde ik in de jaren 
1886 en 1887 de kroonbladen van een aantal bloemen ; 
1) D w. z het toppunt der oorspronkelijke, voor de soort ken¬ 
schetsende curve (b. v. in fig. 2A 5 kroonbladen, enz ) 
