— 97 — 
gelijken aard, doch kleiner (ongeveer 2 cm. lang en 1 à 1 £ cm. 
breed) wordt aan de buitenzijde waargenomen. Het geldt 
bier een begin van een hyménium, want kleine stukjes van 
de genoemde gedeelten, die wij gedissocieërd en daarna met 
den microscoop onderzocht hebben, vertoonden o. a. de ken¬ 
schetsende (ovale, stekelige) sporen der soort. 1) 
Het derde of terminaal gedeelte (PI. I en II, st) is van 
het tusschengedeelte door een duidelijke gleuf gescheiden ; 
het vertoont, aan zijn voet, een duidelijke verdikking, waar¬ 
van de grootste dikte 4 cm. bedraagt (PI. I en II, d). Voorbij 
deze verdikking wordt het terminaal gedeelte geleidelijk 
dunner; het eindigt met een stompen top. Omtrent het 
midden van het terminaal gedeelte is À met B over een 
lengte van 8 ~ cm. vergroeid. Het terminaal gedeelte is 
voorzien van een gladde, verniste korst, uitgenomen een 
klein driehoekig vlakje aan de buitenzijde, ongeveer 1 cm. 
van den top (PI. I, h) ; rondom dit vlakje, dat 1 | cm. lang 
en hoogstens 1 cm. breed is, vormt de schors een soort van 
zwelling ; het vlakje zelf vertoont duidelijke hymeniumpo- 
riën. In een klein stukje, dat microscopisch onderzocht 
werd, heb ik talrijke sporen aangetroffen. 
Zooals hooger werd medegedeeld bedraagt de totale 
lengte van het individu B 30 centimeters. Dit individu 
bestaat slechts uit twee gedeelten ; een tusschengedeelte, 
zooals bij A werd aangetroffen, ontbreekt hier. Het onder¬ 
ste of basaal gedeelte (PI. I en II) is 10 cm. lang en over zijn 
1) Zie N. Patouillard, Le genre Ganoderma Soc. mycol. de 
France, Tome V, 2 e fase., 1889. p.66.—Wij willen hier doen opmerken 
dat de onderzoekingen van dezen geleerden mycoloog bewezen hebben 
dat « Ganoderma , behalve de gewone sporebuizen aan de onderzijde van 
den hoed, ook aan de bovenzijde van den hoed talrijke sporen draagt; 
tusschen deze en de sporen uit de hymeniumbuizen bestaat geen 
verschil » (1. c. blz. 66). 
