— 107 — 
door Rumphius Fungus digitatus genoemd. Fig. 3 eindelijk 
hebben wij hier gedeeltelijk en op de helft der oorspronke¬ 
lijke grootte overgenomen : D stelt een variëteit voor van 
F. digitatus, « een verandering van de gevingerde Fungus»; 
in E wordt een soort afgebeeld die het midden houdt tusschen 
F. cochlearis en F. digitatus , « een soort zoo wel van de 
gevingerde als van de lepelvormige, uit beide als t’ zamen 
gesteld » 1). 
Fig. D en het grootste (hier overgenomen) gedeelte 
van E, doen in vele opzichten aan onzen monstrueusen Gano- 
derma lucidum denken ; evenals ons exemplaar, zijn de hier 
afgebeelde vormen van Ganoderma amboinense verlengd, van 
stompe toppen voorzien, van een regelmatigen hoed ver¬ 
stoken. 
Een andere monstrueuse vorm van Ganoderma amboi¬ 
nense wordt door de gebroeders Nees von Esenbeck onder den 
naam Polyporus pisicliapani (zie bijgaande plaat) afgebeeld. 
Volgens de beschrijving, welke deze botanici geven, is de 
steel rechtopstaande, iets gekromd en iets korrelig, hard en 
houtachtig, 6 duim lang en hoogstens een halve duim dik ; 
zijn top breidt zich uit en geeft het aanzijn aan een horizon¬ 
talen, half-cirkelvormigen hoed, die vijf duim breed, twee en 
half duim lang en drie à vier streep dik is. Daarna worden 
de kenmerken van de bovenste en van de onderste (hymeniale) 
zijde van den hoed aangegeven. Schrs. merken op dat de 
zwam in al het bovenstaande niets buitengewoons vertoont ; 
zij voegen er echter bij : « Sed nova statim orta evolutione, 
pileus iste parvus in appendicem, mole sua et forma perin- 
signem increscit. Apex etenim pilei obit in processum latum, 
carp o man us similem, ex quo radii septem longissimi, leniter 
1) Rumphius, Herbarium Amboinense, Pars sexta, 1750, blz. 128- 
129, Tab. LVII. 
