109 — 
incurvi, ad basin compressi, reiiqua autem parte tereti.... 
ascendunt » 1) 
Het is vooral het individu A van onzen Ganoderma luci 
dum die met de bovenstaande monstruositeit kan vergeleken 
worden. Het onderste of basaal gedeelte van A is met den 
steel van het Javaansch exemplaar homoloog ; wij meenen 
dat het niet te ver gezocht is wanneer wij het tusschen- 
gedeelte (si) van A, dat betrekkelijk breed, iets samengedrukt 
en gebogen is en duidelijke sporen van een hyménium draagt, 
en dus als het ware een onvolkomen, misvormden hoed voor¬ 
stelt, met den normalen hoed van Polyporus pisachapani 
vergelijken. De sterke verdikking, die aan de basis van het 
derde of terminaal gedeelte van A voorkomt doet aan het 
«processus latus » denken, dat uit den rand van den hoed van 
den monstrueusen G. amboinense ontspringt. Het overige van 
het terminaal gedeelte van A kan wellicht, naar onze mee- 
ning, vergeleken worden met een der zeven vingervormige 
stralen, die gedragen worden door het verbreed gedeelte der 
zwam, welke de gebroeders von Esenbeck beschreven hebben. 
Welke plaats bekleedt ons exemplaar in de reeks der 
zwammen-monstruositeiten ? Op een vergadering van den 
Walhope-Club, in 1888, werd door William Phillips een 
overzicht gegeven van de verschillende bij zwammen bekende 
monstruositeiten ; de algemeene gevolgtrekking was dat 
« al deze monstruositeiten, die zoo zonderling zijn en zooveel 
verscheidenheid vertoonen, onder vier groepen schijnen 
gebracht te kunnen worden, nl . aaneengroeiing, prolijicatie 
(ontspruiten van nieuwe deelen uit een voorhanden orgaan), 
hypertrophie (overmatige ontwikkeling) en atrophie (onvolko- 
1) Chr. God. Nees ab Esenbeck et Th Fr. Lld. Nees ab Esenbeck, 
De Polyporo Pisichapani singulari Fungorum Javanicorum specie ; 
Brief aan Christian Godfried Ehrenbergh, 1826. blz. 6 met PI. 
