OVER DE ERFELIJKHEID VAN SYNFISEN, 
DOOR 
Hugo de Vries. 
(Met Plaat III-V.) 
(Avec un résumé en langue française.) 
In den vorigen jaargang heb ik een reeks van cultuur- 
proeven en waarnemingen bijeengebracht, om de erfelijkheid 
der fasciatiën te bewijzen. Thans wensch ik eene overeen¬ 
komstige serie van feiten mede te deelen, om hetzelfde bewijs 
voor de synfisen, te leveren. 
De beschouwingen over de methode van bewijsvoering, 
toen door mij op den voorgrond geplaatst, blijven ook thans 
dezelfde, zoodat ik ze niet wensch te herhalen. Daarentegen 
heb ik mij, door den aard van het onderwerp, genoodzaakt 
gezien, de rangschikking mijner argumenten te wijzigen. 
Alle fasciatiën vormen duidelijk één goed omschreven groep 
van afwijkingen, die, m i. overal door een zelfde erfelijke 
eigenschap bepaald worden. Ik kon daarom mijne argumen- 
rassen ten rangschikken naar hun bewijskracht, de gefas- 
cieerde vooropstellend, daarna de rassen met accessorische 
fasciatiën behandelend, en eindigend met de feiten, die 
slechts op waarneming, niet op cultuurproeven berusten. 
< 1) Synüse, symphyse of sinfi.se zijn schrijfwijzen, waaruit men 
kiezen kan. Ik voor mij geef de voorkeur aan de eerste, en zal ter 
afwisseling ook de termen aanêéngroeiing en inéénsmelting gebruiken. 
Zoover mij bekend, zijn de hier te behandelen synfisen steeds 
congenitaal, dat is, reeds van den eersten aanleg af aanwezig. 
10 
