135 — 
Wat het aantal synfisen per individu betreft, zob be¬ 
droeg dit aanvankelijk slechts ééne. Eerst in de vierde 
generatie (1891) trof ik twee planten aan, die elk twee 
synfisen droegen. Even zoo in de vijfde generatie. 
Eerst in de zevende generatie (1894) vond ik planten die 
elk drie takken met adnatie droegen. Hun aantal was 
echter nog klein, evenzoo waren de individuen met twee 
synfisen minder talrijk dan die met eene. Ik telde op 31 Juli 
Planten met 1 2 3 synfisen 
Aantal Ex : 12 7 2. Som 21 Ex. 
De medegedeelde cijfers hebben natuurlijk slechts be¬ 
trekking op mijne proef. Ik twijfel niet, of ik had den waar¬ 
genomen vooruitgang in alle opzichten kunnen versnellen, 
zoo ik jaarlijks, in plaats van gemiddeld 100 exemplaren, er 
eenige duizenden gekweekt had. Doch men is bij zulke proe¬ 
ven natuurlijk beperkt, zoowel in tijd als in plaatsruimte. 
Er blijft mij thans nog over, het een en ander omtrent 
den gang mijner cultuur in de jaren 1888-1894 mede te 
deelen. 
Uitgangspunt vormden eenige akkers aan den Raaiweg 
onder Loosdrecht, op de grenzen van het Gooi, waarin de 
Hypochœris glabra welig tierde. Ik vond hierin Juli 1888 
een zestal exemplaren met synfise, en plantte daarvan enkele 
in mijn tuin over, om er zaad van te winnen. Daarbij droeg 
ik zorg, het zaad der synfitische, en dat der overige hoofden, 
afzonderlijk te bewaren. 
In het volgende jaar zaaide ik beide afzonderlijk, en 
toen op beide bedden goede erven bleken te zijn, bestemde ik 
die uit het zaad der synfitische hoofden voor de voortzetting 
van het ras. Dezelfde voorzorg heb ik sedert telken jare 
genomen; slechts zaad van synfitische hoofden dienden voor 
de cultuur; het andere zaad derzelfde planten diende als 
reserve of voor bij proeven ; van de atavisten werd geen zaad 
