137 — 
ik reeds in den vorigen jaargang (blz 91) een korte mededee- 
ling gedaan, naar aanleiding van de daarin voorkomende 
erfelijke fasciatien. 
Ik wensch thans eene beschrijving van het ontstaan van 
dit ras en van zijne voornaamste eigenschappen te geven. 
Het is vooral daarom de aandacht waard, omdat het bijna 
terstond zich met een hoogen graad van erfelijkheid vertoond 
heeft, iets wat bij cotylvariatien in het algemeen zeer zeld¬ 
zaam is, daar verreweg de meeste slechts in een reeks van 
jaren en met veel moeite tot een hoogte van eenige percen¬ 
ten gebracht worden 1). 
In het voorjaar van 1887 zaaide ik in mijn tuin te Hilver¬ 
sum, zaad van Helianthus annuus dat in den Hortus Botanicus 
te Amsterdam was overgeschoten, en uit een mengsel van 
zaden bestond, door den ruilhandel uit verschillende bota¬ 
nische tuinen ontvangen. Er kiemden ruim 500 zaden. 
Daaronder bespeurde ik er 18, wier zaadlobben eenerzijds 
min of meer aaneengegroeid waren. 
Wilde men hieruit een percent-cijfer berekenen (3,6 °/°) 
zoo zou dit volstrekt geen waarde hebben, daar het zaad, 
zooals gezegd is, een mengsel van zeer verschillende afkomst 
was. 
Behalve deze 18 werden alle kiemplanten gerooid of van 
hun plumula beroofd, zoodat zij niet konden bloeien ; onder 
de 18 overblijvende werd kruising door insecten vrijgelaten. 
Onder deze waren er zes, wier zaadlobben tot aan hun top 
aaneengegroeid waren, en dus een enkelvoudig bladorgaan 
schenen te vormen, zooals op Plaat IV in Fig. 7 en 8 is voor- 
* 1) In de opsomming van voorbeelden van hooge erfkraclit bij 
cotylvariatie in mijne “ Methode. Zwangsdrehungen auf. zu suchen » 
staat Antirrhinum majus met 1-14 % tricotylen, Centranthus macrosi- 
phon met 37 % syncotylen, terwijl de overige van 6-7 % cotylvariatien 
hebben. Zie Ber. d. d. bot. Ges. Bd. XII blz. 29. 
