143 — 
II 
Adnatien van zijtakken aan hun draagtakken. 
A . Uitzaaiproeven. 
Aster Tripolium, In den vorigen jaargang van dit 
tijdschrift (blz. 80) heb ik een gefascieerd ras van deze soort 
beschreven, dat bij eenjarige cultuur, door herhaalde selectie 
allengs een grooter aantal planten met verbreeden stengeltop 
leverde. Ik heb dit ras in 1894 geheel op dezelfde wijze 
voortgezet, en daarbij niet alleen een zeer aanzienlijken 
vooruitgang in het aantal verbreede exemplaren, maar vooral 
ook in den graad der verbreeding waargenomen. In het ge¬ 
heel waren van de 131 bloeiende planten ruim de helft ver¬ 
breed ; de verbreedingen strekten zich over 1 /4-Î/3, soms over 
meer dan de helft van de lengte van den stam uit, en bereikten 
aan den top niet zelden 3-4 cm. Zij waren dan gekroond 
met een kamvormig bloemhoofd, dat in sommige gevallen 
slechts door 'kronkelingen ruimte voor zijn geheele lengte 
kon vinden. Voor de stelling van de erfelijkheid en fixeer- 
baarheid der fasciatie bij Aster Ty'ipolium levert deze vij fde 
generatie dus een nog veel schitterender bewijs dan de vier 
eerste. 
In dit zelfde ras kwam ook adnatie der zijtakken aan 
den stam veelvuldig voor, een verschijnsel dat reeds door 
D p Nestler in mijn proeftuin onderzocht werd 1). Op het 
belangrijke verschil tusschen adnatie of adhaesie en fasciatie 
is door dezen schrijver voldoende gewezen, het feit, dat beide 
in het zelfde ras, en veelvuldig op dezelfde plant voorkomen, 
maakt dit geval bijzonder leerrijk. In de aangehaalde ver¬ 
handeling is tevens een derde geval besproken en afgebeeld, 
1) D r A. Nestler, Untersuchungen uber Fasciationen. Oester! 1 / 
botan. Zeitschrift, Jahrg 1894 N° 9 undff. Blz. 10 van de overdrukken. 
