— 146 - 
niet verwonderen, dat zij zich in de vrije natuur, waar 
zulke afwijkingen bij den strijd voor het leven wel een zeer 
ondergeschikte rol zullen spelen, gedurende lange reeksen 
van generatien staande kunnen houden. Aan de andere zijde 
pleit m. i. de moeilijkheid om eene monstrositeit uit te roeien 
nog sterker voor hare erfelijkheid, dan de meest welgeslaagde 
proeven om haar standvastig te maken en te verbeteren. 
Agrostemma Githagö. In het klemdraai-ras, dat ik 
in den vierden jaargang van dit tijdschrift beschreven heb 
(1892 blz. 156), kwamen tal van andere variatien voor, 
waarvan de meeste zich telken jare of nagenoeg telken jare 
in de opeenvolgende generatien herhaalden. Zoo bv. gesple¬ 
ten bladeren, en dubbele takken (syncladien) in hunne oksels, 
vooral in 1894 veelvuldig en in allerlei graden; geopende 
kelken, wier rand al of niet aan het hoogste blad van den 
tak was vastgegroeid, wat meest tot krommigen of scheurin¬ 
gen aanleiding gaf ; gesteelde bloempjes in de oksels van een 
of twee kelkbladeren, enz. Al deze afwijkingen bleüen in 
den loop van zes opeenvolgende generatien, hoewel meest 
zeldzaam, toch zóó standvastig te zijn, dat aan hunne erfe¬ 
lijkheid niet kon worden getwijfeld. 
Te dezer plaatse heb ik inzonderheid de adnatien van 
zijtakken aan hun draagtak te vermelden, waarvan reeds in 
het eerste zaaisel in 1889 een geval voorhanden was. De 
zijtak was hier over ongeveer 9 Cm van zijne lengte aan den 
hoofdtak vastgegroeid ; een diepe gleuf gaf beiderzijds de 
grenzen aan, en eindigde naar omlaag juist bij het draagolad. 
In de drie volgende generatien, in 1890, 1891 en 1892 her¬ 
haalde zich dit verschijnsel in een meest klein aantal indivi¬ 
duen, in 1891 op zeven planten. 
Barbarea vulgaris. Aan een paar planten, die in 
1887 in mijn proeftuin gezaaid waren, en die in 188b en 
1889 bloeiden, vond ik in het laatstgenoemde jaar drie tros- 
