147 — 
sen die elk een synfise droegen. Twee naburige hauwstelen 
waren over hun geheele lengte aan elkander vastgegroeid, 
droegen echter twee afzonderlijke hauwen. Het zaad uit 
deze drie hauwparen verzamelde ik afzonderlijk, evenzoo het 
overige zaad van de zijtrossen, waarvan deze synfisen voor¬ 
kwamen. 
Al dit zaad zaaide ik op 17 Juni 1890 ; in Juli 1891 
bloeiden uit dit zaaisel 50 planten met ruim 3000 trossen. 
Van deze hadden ruim 80 trossen elk een of meer synfisen, 
en wel in de meest verschillende graden. In een enkel geval 
waren ook de hauwen overlangs aaneengegroeid ; meest 
zaten twee hauwen op een ongespleten (20 ex.) of gespleten 
steel (6 ex.). In de meeste gevallen was de steelsynfise 
daardoor min of meer gestoord, dat de stelen op een afstand 
van elkander uit de as van den tros ontsprongen, zoodat de 
onderste steel eerst een eindweegs met deze as vergroeid was, 
wat niet zelden tot krommingen aanleiding gaf. 
De 80 afwijkende trossen kwamen slechts op een klein 
aantal der individu’s voor. Meestal toch vindt men op de 
zelfde plant een aantal stengels met sjnfisen, en aan den- 
zelfden stengel wederom meer dan één tros met deze ano¬ 
malie, evenals reeds gemeld werd dat ook per tros er dikwijls 
tw r ee of drie voorkomen. 
De synfise bleek dus ook hier erfelijk te zijn, en bij 
grooteren omvang der cultuur in allerlei graden voor te 
komen. 
In deze zelfde cultuur vond ik de in dit tijdschrift, jaar¬ 
gang VI, op blz. 91 vermelde fasciatie, die zich in de volgende 
generatie, dus in 1892 herhaalde. 
* In die generatie keerden nu ook alle verschillende 
gevallen van synfise terug, die ik in 1891 op de moederplan¬ 
ten gezien had. Ik had in 1893, zooals 1. c. vermeld is twee 
bedden met ongeveer 70 en 50, te samen dus 120 bloeiende 
