— 158 — 
y. 
Connatie van bladschijven. 
Akebia quinata. De plant van den Amsterdamschen 
botanischen tuin vertoont telken jare, aan een of meer blade¬ 
ren, eene synfise der blaadjes, hetzij alleen van hun steeltjes 
hetzij ook van hun schijf. Het verschijnsel is uiterst 
variabel en komt somwijlen op hetzelfde blad in twee afzon¬ 
derlijke paren blaadjes voor. Eenmaal vond ik twee blad¬ 
schijven met hun middennerf ruggelings aaneengegroeid. 
Ik heb deze afwijking sedert 1884 op deze plant nage¬ 
gaan en haar sedert 1888 jaarlijks terug gevonden, soms in 
één, soms in twee, zelden in een grooter aantal der voor mijn 
onderzoek toegankelijke bladeren. 
Deutzia scabra. Het exemplaar, waarvan ik vroeger 
een klemdraai beschreef, toont sinds 1886 ook nagenoeg 
jaarlijks de door Braun beschreven bladsynfiaen, en wel nu 
eens aan takken met kruiswijzen bladstand, dan weer aan 
takken met den bladstand 1/2. Steeds zijn het de twee 
laatste bladeren der jaarloot die tot een vlak tweetoppig 
orgaan inéénsmelten ; hun steel schijnt dikwijls de eindknop 
te omsluiten en in zijn verderen groei te belemmeren. 
Met uitzondering van het jaar 1893 heb ik zulke sjnfisen 
jaarlijks aan één of twee takken gevonden; trots deze con¬ 
stantie zijn zij echter steeds uiterst zeldzaam. 
Allerlei andere variatien komen van tijd tot tijd aan den 
zelfden heester voor. 
Helianthus amiuus. In het boven beschreven syn- 
cotyle ras van deze soort komen van tijd tot tijd, aan zijtak¬ 
ken, synfisen van bladeren voor. Het zijn dan in den regel 
de twee eerste, op den zelfden knoop ingeplante bladeren van 
den tak, die met elkander tot een tweetoppig lichaam ver- 
