— 160 — 
en het andere 4 aanééngegroeide zaadlobben had (tetrasyn- 
cotyl), In het splytcotyle ras twee trisyncotylen op 12.000 
kiemplanten. In deze vier oogsten te samen dus 8 syncoty- 
len van allerlei aard, op meer dan 100,000 getelde kiemplan¬ 
ten. Dus nog niet 0,01 %. Het is zeker merkwaardig dat 
eene afwijking bij zoo groote zeldzaamheid nog erfelijk kan 
zijn. 
Centranthus macrosiphon. Uit het zaad van een 
syncotyle moederplant van 1892 won ik in 1893 99 kiem¬ 
planten, waarvan er 24 syncotyl, 13 amphicotyl, 2 tricot.yl, 
3 hemitricotyl en de overige 57 normaal waren 1). 
Polygonum Convolvulus. In een ras met gespleten 
zaadlobben, afstammende van een in 1888 gevonden tricotyle 
plant, die in 1889 echter slechts normale kiemplanten uit 
haar zaad gaf, zijn sedert telken jaren ook syncotyle en 
trisyncotyle kiemplanten opgekomen. Hun aantal bedroeg 
in het voorjaar van 1890 : 1 op 1400 ex. ; van 1891 : 9 op 
omstreeks 6000 ; 1892 : 11 op 3000 ; 1894 : 2 op ruim 250 
exemplaren, In 1893 ontbraken zij. Het waren meest 
trisyncotyle met enkele gewone syncotylen er bij. 
Als zaaddragers voor de voortzetting van het ras werden 
de syncotylen en trisyncotylen niet gekozen. Slechts enkele 
malen heb ik de trisyncotylen als reserve uitgeplant. Des¬ 
niettegenstaande bleek de aanleg tot synfise toch vrij wel 
onuitroeibaar te zijn. 
Scrophularia nodosa. In een ras van tricotylen ver¬ 
toonde zich in het voorjaar van 1893 een syncotyl, en in de 
beide volgende generatiën herhaalde zich dit verschijnsel. 
Dit ras wordt als eenjarige plant gekweekt. Eene plant 
van 1892 liet ik ook in het volgende jaar bloeien en oogstte 
1) Eine Methode , Zwangsdrehungen aufzusuchen, in Berichte 
d. d. Bot. Geselsch. Bd XII, 1894, blz. 290. 
