— 162 — 
M. obovata nigricans , 
M. obovata var . 1) 
In Juni 1887, toen zij voor het eerst bij ons hunne 
bladeren ontplooid hadden, bespeurde ik aan de meeste 
exemplaren bekers, sedert heb ik ze telken jare onderzocht en 
aangeteekend, hoeveel bekers ik op hen vond. Het bleek 
daarbij, dat dit verschijnsel zich bij allen in de meeste 
jaren herhaalde, en dat bijna steeds de oorspronkelijke soort, 
M. obovata , meer bekers had dan hare afgeleide vormen. 
Toch vindt men in de literatuur juist voor M. Yulan en niet 
voor M, obovata het voorkomen van ascidien opgegeven ; voor 
de eerste soort zijn zij door den Belgischen hoogleeraar 
Kickx beschreven. 
Behalve bekers vond ik aan de meeste dezer heesters van 
van tijd tot tijd ook gespleten bladeren, en daarenboven 
enkele andere minder belangrijk bladmisvormigen. Wat de 
bekers zelven betreft, zoo waren zij gewoonlijk uit één blad 
gevormd, zeer enkele malen uit twee bladeren, soms daaren¬ 
tegen slechts uit een deel van een blad. Ik kom hierop zoo 
aanstonds terug, doch wil eerst een tabellarisch overzicht van 
al de door mij waargenomen bekers geven. 
Ascidien van MAGNOLIA. 
Individuen. 
1887 
1888 
1889 
1890 
1891 
1892 
1893 
1894 
Som 
M. obovata 
6 
9 
4 
10 
1 
3 
6 
2 
41 
M. Soulangeana. 
4 
4 
2 
1 
0 
2 
0 
1 
14 
M. » N° 2. 
5 
2 
1 
1 
1 
0 
1 
0 
11 
M. JSorbertiana. 
1 
1 
3 
3 
0 
1 
1 
3 
13 
M. Aleccandrina. 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
M. » N° 2. 
4 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
0 
4 
M. » No 3. 
0 
0 
1 
4 
0 
1 
3 
0 
9 
M. speciosa. 
0 
2 
0 
0 
0 
0 
1 
2 
5 
M. Lennei. 
1 
2 
0 
0 
0 
0 
2 
0 
5 
M. obov. nigricans 
0 
1 
1 
3 
1 
0 
2 
1 
9 
M. obovata var. ? 
0 
4 
0 
1 
0 
0 
0 
0 
5 
Som 
1 21 
25 
12 
23 
3 
7 
16 
9 1 
116 
1) Een vorm van M. obovata , als zoodanig aan de bladeren te 
herkennen, doch niet determineerbaar daar zij niet bloeide. Onder een 
onjuisten naam ontvangen, en in 1894 gestorven. 
