168 - 
meestal peperhuis-vormig. Sommige onderzoekers schrijven 
deze verschille in vorm daaraan toe, dat de bladranden tot 
verschillenden hoogte aaneengegroeid zouden zijn, maar het 
is duidelijk dat zulk een verschil toch weer uit de overige 
eigenschappen der bladeren moet kunnen verklaard worden, 
ten minste voor zoo verre het niet eenvoudig als een geval 
van continue variabiliteit kan worden opgevat. Let men op, 
dat aan normale bladeren de rand aan de basis over een 
langer of korter deel zonder zaagtanden is, terwijl in den 
bekerde geheele vrije rand gezaagd is (Fig. 12), dan komt 
men tot de meening, dat de lengte der ongezaagde blandrand- 
deelen, die zelf ten nauwste met den bladvorm en het volg¬ 
nummer op de jaarloot samenhangt, den vorm van den 
beker bepaalt. Voor een nader onderzoek van deze, voor de 
leer der erfelijke eigenschappen zeer belangrijke vragen 
beveel ik den genoemden boom ten zeerste aan. 
Trifolium pratense. Bekers komen bij deze soort van 
tijd tot tijd voor, zooals Penzig (1. c. I blz. 386) vermeldt. 
Ik had in 1889 in mijn tuin een, bij Hilversum een paar jaar 
vroeger gevonden plant, die talrijke bekers, ofschoon steeds in 
geringen graad van aaneengroeiing der bladranden, maakte. 
Van deze plant heb ik echter geen zaad gewonnen. 
In mijn ras van vierbladerige roode klaver zijn in de 
beide laatste jaren vrij regelmatig bekers voorgekomen, doch 
ik heb de planten, die deze droegen, niet als zaaddragers 
gekozen. Al deze bekerplanten stammen af van een plant 
van 1891. Van deze zijn in 1892 vier afstammelingen te 
vermelden. 
Een van deze droeg in Augustus een klein fraai bekertje; 
het was een vervormde bladschijf van een vijfschijvig blad. 
De tweede bloeide in 1892 en 1893, doch gaf geen beker, 
maar uit zijn zaad kwam in 1894 een plant, die vrij veel 
bekers voortbracht, doch niet bloeide. 
