— 170 — 
VIII. 
Diphylle bladbekers. 
* 
Boehmeria macrophylla. Op een paar exemplaren 
van dezen lagen heester zag ik in Juni 1890 in een tuin te 
Utrecht een viertal merkwaardige bekers. Twee daarvan 
zijn op plaat V in Fig. 4 en 5 afgebeeld ; de beide andere 
waren tusschenvormen tusschen deze. Deze bekers waren 
alle vier eindstandig, twee waren, zooals Fig.4,op takken met 
kruiswijzen bladstand geplaatst en tweebladig, klaarblijkelijk 
uit de aaneengroeiing van de twee tegenovergestelde bladeren 
van het hoogste bladpaar ontstaan. De beide andere zaten 
aan takken met afwisselenden bladstand (formule 1/2) en 
bestonden elk slechts uit één blad (Fig. 5) De bladstand 
1 /2 is voor deze soort abnormaal en kwam slechts op enkele 
takken voor ; de normale bladstand is de kruiswijze. 
In Fig. 5 ziet men bij b den voet der beide aaneenge- 
groeide bladstelen en dus den top van den tak ; de bladstelen 
hebben dezelfde lengte als die van het bladpaar ci , waarmede 
zij kruiswijs staan. De stelen zijn tot een enge buis verbonden, 
onder in die buis ligt de eindknop van den tak, die door gebrek 
aan ruimte verhinderd wordt uit te groeien, jets wat bij 
diphylle bekers en vooral bij cotylbekers zeer algemeen schijnt 
voor te komen. De bladschijven zijn aan de voorzijde der 
figuur 2.5, aan de achter zijde 1.5 cm. hoog aan elkander 
vastgegroeid,, en overigens van normalen bouw. 
De tweede diphylle beker komt geheel met de afgebeelde 
overeen, met die belangrijke uitzondering, dat hij eenzijdig 
tot aan den voet der bladstelen open is. Het is dus eigenlijk 
geen beker, maar een eenvoudige bladsynfise. De eindknop 
is daardoor wel bekneld en in zijn groei belemmerd, doch toch 
zichtbaar. 
De eerste eenbladige beker is eenvoudig een blad met een 
