— 176 — 
zijtak, eene syneladie die klaarblijkelijk door de aaneen- 
groeiing der okselknoppen der zóó verbonden cotylen ontstaan 
was De syneladie was 1 C m breed en 1 internodium (1.5 C m ) 
hoog, en splitste zich daarboven in twee lange, smallere,doch 
eveneens platte, onderling gelijke armen. 
In 1893 ontstond aan eene plant uit het beschreven ras, 
welk exemplaar tricotyl was, een fraaie langgesteelde, doch 
kleine beker (1.5 C m lang). Een dergelijken beker, hooger 
aan de plant gezeten, doch even groot, had ik in 1890 bij 
Ermelo op een boekweitakker gevonden. 
Spinacia oleracea. De groote neiging van deze plant 
om bekers voort te brengen is bekend (JPenzig, Teratologie II 
blz. 261) ; kleine bekertjes vond ik aan de exemplaren van 
den Hortus Botanicus te Amsterdam in 1889. 
In 1892 zaaide ik zaad van de « hollandsche Spinazie met 
ronde zaden», en zette deze cultuur in de beide volgende 
jaren voort. In 1892 had ik één tricotyle, doch geen synco- 
tyle kiemplanten, in 1893 vijf tricotylen doch evenmin een 
syncotyl. Eerst in 1894, dus in de derde generatie mijner 
cultuur, ontstonden drie syncotylen. Aan een dezer laatste 
ontwikkelde zich in Juni een fraaie langgesteelde beker, die 
in den oksel van een blad geplaatst was. Beker 1.5 C m , steel 
2.5 C m lang. De beker moet als het eenige zichtbaar ontwik¬ 
kelde blad van den okselknop beschouwd worden. 
Raphanus Raphanistrum, Aan den Raaiweg onder 
Loosdrecht vond ik van deze soort een groeiplaats, die allerlei 
variatien toonde, en waarvan ik de fasciatien in den vorigen 
jaargang heb vermeld (blz. 94). Onder die variatien was 
ook een beker. Yan deze groeiplaats zaaide ik in 1889 in 
mijn proeftuin, dus als tweede generatie, en kreeg hiervan 
o. a. een fraaie amphicotyle kiemplant, wier plumula veel 
moeite had om zich uit den engen hollen steel van den cotyl- 
beker te bevrijden. 
