183 — 
10.000 voorkomen ( Amarantus ; zoo ook Antirrhinum met 
0.03 %). 
Hun ontbreken kan daarom in een aantal gevallen ver¬ 
klaard worden uit den te geringen omvang der cultuur. 
4) In zaaisels slaan de synfisen dikwijls geheele gene¬ 
raties over; op houtige of overblijvende planten slaan zij niet 
zelden jaren over. Voorbeelden van het eerste geval geven 
Hesperis, Polygonum Fagogyrum , en van het tweede vooral 
Magnolia rder Deutzia , Saxifraga. 
5) In hoornen, heesters en overblijvende planten schijnt 
het vermogen, om synfisen voort te brengen, aan individueele 
verschillen onderworpen te zijn {Magnolia). 
6) Eindelijk hangt het zichtbaar worden der anomalie in 
hoogen graad van uitwendige omstandigheden af ( Saxifraga ). 
In het bijzonder wisselen gunstige jaren met ongunstige af 
( Magnolia , Tilia). 
7) Overal, waar door gunstige omstandigheden of door 
cultuur het aantal gevallen eener zelfde afwijking groot 
genoeg was, bleek deze, ofschoon van nature een discontinue 
variatie, toch zelve continu variabel te zijn. En bij vol¬ 
doende materiaal bleek ook hier de wet van Quetelet en Gal¬ 
ton van toep assing te zijn ( üelianthus annuus syncotyleus). 
e i ' ; 
Al deze feiten bewijzen duidelijk, dat de erfelijkheid der 
synfisen gewoonlijk latent is, en zich dan slechts van tijd tot 
tijd uit. Trouwens naar het schijnt, is dit voor anomalien de 
algemeene regel. Slechts bij uitzondering, of in goed geselec- 
tioneerde rassen kan men vast op een jaarlijks terugkeeren 
rekenen ( Hypochoeris ) en daarbij is het nog zeldzaam, dat de 
groote meerderheid der individuen of der gelijknamige organen 
de afwijking toonen ( Helianthus ). 
< 
Is de erfelijkheid der synfisen bewezen, dan moeten wij 
