— 216 - 
tot de plaats waar de kiembuis van eene spore is binnenge¬ 
drongen. 
c j Phragmidium subcorticium Winter. Het Rozenroest 
tast zoowel de gekweekte als de wilde rozen aan. Spermo- 
goniën en aecidien komen op de bladen, de bladstelen, de 
kelkbladen en vooral op de stengels voor den dag, waarbij 
gewoonlijk misvormdheden (verdikkingen, krommingen enz.) 
ontstaan. Op de bladen komen eerst gele, stippelvormige 
hoopjes van zomersporen tevoorschijn; later ontstaan daaren¬ 
boven zeer donkere, onregelmatige, dikwijls ineenvloeiende 
hoopjes'van wintersporen. De wintersporen zijn 4* à 9-cei- 
lig en dragen aan haar top een kleurloos, kegelvormig ver¬ 
lengsel (Gentbrugge). 
Het beste middel om de uitbreiding der ziekte tegen te 
gaan bestaat in het wegsnoeien van alle aangetaste organen, 
daar het mycelium in de overwinterende deelen der plant 
behouden blijft. 
d : Gymnosporangium Sabinae. Winter. Het Peren- 
voest tast niet alleen de bladen, maar ook de vruchten van 
den-pereboom aan. Aan de bovenzijde der bladen ontstaan 
roode vlekken, waarop de kleine spermogoniën tot stand 
komen. Aan de onderzijde vindt men verdikte deelen, 
waarop de tamelijk groote, fleschvormige aecidiën ontstaan, 
welke niet aan hun top, maar door zij deling sche spleten, de 
aecidiosporen in vrijheid laten. Het is onder deze gedaante 
dat deze zwam vroeger Roestelia cancellalci werd genoemd. —- 
De aecidiosporen kiemen niet op den pereboom, maar op 
Juniperus Sabina, den Zavelboom. Op dezen heester ver¬ 
oorzaakt het mycelium van de zwam verdikkingen, waar¬ 
op in het voorjaar slijmerige bleeke klompjes, waarin de 
wintersporen 1) bevat zijn, voor den dag komen. Indien 
1) De wintersporen worden aldus genoemd, omdat zij bij de graan¬ 
gewassen, laat in den zomer gevormd worden en den winter in den 
